web analytics
20 Νοέ

Πρωταθλήτρια των ντέρμπι

(0)

Κοινοποίησέ το!

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τακτικά την παρτίδα της Λεωφόρου (ΠΑΟ-ΑΕΚ 1-1, 19-11-2017), αλλά η ΑΕΚ κερδίζει… αυτοπεποίθηση πρωταθλήτριας. Γράφει ο Αλέξης Σπυρόπουλος στο sdna.gr ____________________________________________________

Δύο ολόιδιες ενδεκάδες, στο ίδιο γήπεδο, στην ίδια συνθήκη (ντέρμπι) θα συμβεί κάποτε να πάνε σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις και συμπεριφορές. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε με τους έντεκα που είχαν ξεκινήσει, την 28η Οκτωβρίου, εναντίον του Ολυμπιακού. Αλλά τώρα, δεν όρμησε καταπάνω στον αντίπαλο για να γίνει το αφεντικό. Αυτή τη φορά, περίμενε. Ως το γκολ, διακριτικά. Μετά το γκολ, ολοκληρωτικά. Ξεδιάντροπα!

Ό,τι κι αν είχε σκεφτεί ο Χιμένεθ με τον Κλωναρίδη αντί του Λάζαρου, ακυρώθηκε εν τη γενέσει. Η ΑΕΚ βρέθηκε να κάνει, στο μισό τερέν, ένα μονόλογο που δεν τον κατέκτησε με το παιγνίδι της. Της τον παραχώρησε, το παιγνίδι του Παναθηναϊκού. Το κυριότερο, η ΑΕΚ έδειχνε την αδυναμία της να διαχειριστεί τον μονόλογό της. Μια αδυναμία, εύλογη.

Με στόπερ που πάνε να ξεκινήσουν το build-up από πίσω αλλά πετάνε τη μπάλα στον γάμο του Καραγκιόζη…ή σε αντίπαλο, και με χαφ που δεν περνάνε την κάθετη μπαλιά, η κατοχή είναι σκέτη καταδίκη. Ο Παναθηναϊκός καταδίκασε την ΑΕΚ σε σετ επιθέσεις, και καθόλου transition. Σετ επιθέσεις δίχως τους δύο πιο λειτουργικούς μέσους, Μάνταλο και Γιόχανσον, δεν βγαίνουν.

Η μοναδική λύση, εκεί και τότε, είναι να πάει η μπάλα στους ακραίους. Οι ακραίοι της ΑΕΚ, και καλοί που πράγματι είναι, πάλι δύσκολα θα έβαζαν κάτω τους δυνατούς ακραίους του Παναθηναϊκού. Δεν τους έβαλαν. Το αδιέξοδο δε, το ολοκλήρωνε η εξ ορισμού μειονεκτική θέση της ΑΕΚ στα στημένα, αμυντικά και επιθετικά. Και στις δύο πλευρές του αγωνιστικού χώρου.

Ο Παναθηναϊκός, εν ολίγοις, έφερε την παρτίδα στα μέτρα του. Ο συσχετισμός δεν κλονίστηκε, ούτε όταν ο Χριστοδουλόπουλος μπήκε κι έκανε διαφορά ουσίας. Είτε ως πλέι-μέικερ που έχει το μυαλό για να ξέρει πού να μοιράσει τις μπάλες είτε ως πολυδιάστατη, ο ίδιος, επιθετική απειλή. Κέρδισε φάουλ, χτύπησε στημένα, σούταρε, προκάλεσε την ευκαιρία του Λιβάια. Ορχήστρα! Εάν είναι ο κατάλληλος στην περίσταση, και ο ένας αρκεί για να κάνει διαφορά.

Πρακτικά, ο Παναθηναϊκός κέρδισε την παρτίδα κρατώντας άλλη μία φορά το μόνο πράσινο πράγμα που παραμένει όρθιο εφέτος. Την έδρα του. Την περηφάνια της έδρας. Γι’ αυτό και τον ζεμάτισε η ισοφάριση. Διότι, ενώ δεν είναι ήττα, ήταν σαν σπάσιμο έδρας. Η ΑΕΚ κρατήθηκε. Αφού έκανε την ισοπαλία με τον Ολυμπιακό νίκη και την ήττα με τον Παναθηναϊκό ισοπαλία, ήδη είναι η πρωταθλήτρια των ντέρμπι του α’ γύρου.

Με ό,τι (ευεργετικό) αυτό συνεπάγεται. Εχει ήσσονα σημασία πώς το κάνεις, με στιλ ή όχι και τόσο. Εχει μείζονα σημασία, να το κάνεις. Οσο το κάνεις, εθίζεσαι στον πρωταθλητισμό. Μιλάς για το πρωτάθλημα με όλο και λιγότερες…ενοχές. Η επιστροφή του Τσιγρίνσκι και η προσθήκη του Κονέ είναι λόγοι, για να πιστεύουν πως θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους.      Θα πάει μακρυά, η βαλίτσα τους. Αλλ’ αν είναι να πάει ως το τέρμα, τον Ιανουάριο θα χρειαστούν μία κάποια τόνωση. Εκείνο το παλληκάρι, ο αρχηγός της Αούστρια, θα μπορούσε να είναι μία τέτοια ένεση. Ισως έτσι ηρεμήσουν και τον Χιμένεθ που δεν πληρώνεται για να δείχνει σε κοινή θέα το μήκος του μεσαίου δάχτυλου.

Το ανδαλουσιάνικο ταμπεραμέντο είναι ευλογία θεού. Δεν είναι δικαιολογία ανθρώπων.

Κοινοποίησέ το!

Categories: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Comments (0)

to-top