web analytics
13 Απρ

Μια κλωτσιά στον πισινό του συστήματος

(0)

Κοινοποίησέ το!

Το Οργανωμένο Παραποδόσφαιρο απειλούσε την Κυβέρνηση ότι θα κόψει το πουλί του. Και τελικά, το έκοψε. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος (SDNA.gr) αναλύει τις τελευταίες εξελίξεις.

Ο εκβιασμός του Οργανωμένου Παραποδοσφαίρου (εγχώριου και διεθνούς, για την ακρίβεια του εγχώριου, εδώ, πολύ περισσότερο από το διεθνές) κατά της Κυβέρνησης, ήταν ένας κακότεχνος εκβιασμός. Διότι ήταν, στη βάση του, ανόητος. Πράγμα, καθόλου παράξενο. Ακόμη και οι εποχικά πανίσχυροι, δεν παύουν να είναι καταπληκτικά ανόητοι.

Κορυφαία απόδειξη της ανοησίας τους, είναι η ψευδαίσθηση για τη δύναμή τους. Και απόρροια της ψευδαίσθησης, είναι ότι δεν νιώθουν την παραμικρή ανάγκη, τον καιρό της παντοδυναμίας, να φυλάξουν τα νώτα τους. Ενας κοριός, υπερκοριός ή απλός, κάθε φορά αρκεί για να τους κάνει κόσκινο. Νομίζουν, κάτι για την ισχύ τους. Ενώ η ισχύς τους δεν είναι αυτόφωτη. Είναι ισχυροί, όσο είναι χρήσιμοι.

Τη στιγμή που παύουν να είναι χρήσιμοι, την ίδια στιγμή γίνονται αντιαισθητικοί (ακόμη και, ή πρωτίστως, στα μάτια αυτών που έως τότε «εξυπηρετούν») όσο ένα καμένο κομμάτι χαρτί. Ένα στυμμένο κομμάτι πορτοκάλι. Όχι χυμοί, μονάχα φλούδα. Η φλούδα, η φυσική καταδίκη της είναι να πετιέται στα σκουπίδια. Ο εκβιασμός κατέρρευσε, ακριβώς υπό το βάρος της κακοτεχνίας.

Απειλούσαν την Κυβέρνηση, ότι θα κόψουν το πουλί τους. Στο μη παρέκει, συνειδητοποίησαν πως η Κυβέρνηση δεν δίνει μία γι’ αυτό. Αυτοί, είχαν να χάσουν. Το πουλί τους. Η Κυβέρνηση ό,τι είχε να χάσει, ήταν ένα κρέμασμα απ’ το μανταλάκι. Μερικά πρωτοσέλιδα, βίαια μεν, παντελώς αμφίβολης διείσδυσης στην αληθινή κοινωνία δε. Από εκείνα που, άμα είσαι Υπουργός, σε δίνουν βορά στους ολίγους. Αλλά σε κάνουν, εξ αντανακλάσεως, ήρωα (τζάμπα ήρωα!) στους πολλούς.

Κάπου εκεί λοιπόν, αφού συνειδητοποίησαν ότι πάνε να συντρίψουν το ίδιο το κεφάλι τους επάνω στον τοίχο, επήλθε το αναμενόμενο. Εγκαταλειμμένοι από ξένους και ντόπιους προστάτες, κοίταξαν (καμένοι και στυμμένοι, αντάμα) ποιος θα προλάβει να δώσει ποιον. Ώστε να σώσει ο καθένας, για όσο μετά πιστεύει πως μπορεί να σώσει, το τομάρι του. Ως συνήθως, όσοι στην τούρλα της ημέρας αποδείχθηκαν οι πιο αδύναμοι κρίκοι, αυτοί ρίχτηκαν στην πυρά πρώτοι. Το πρώτο αίμα, που λένε. Η ώρα που η ψευδαίσθηση γκρεμίζεται.

Νόμιζαν πως είναι οι πιο σημαντικές τρύπες, σ’ ένα ζουρνά φτιαγμένο στα μέτρα τους. Αντιλήφθηκαν πως είναι οι τελευταίες. Δεν θα λείψουν, σε κανένα. Επόμενοι, πρόθυμοι ν’ αναλάβουν τη βρώμικη δουλειά που μένει στη μέση, θα βρεθούν εν αφθονία. Αξιοθρήνητο. Αν και, μεταξύ μας, «είχε πλάκα» το έργο. Μας θύμισε σερίφη Γερουλάνο, επί Γιωργάκη Παπανδρέου, το 2011.

Όταν, ναι, καταλύθηκε ο (δικο)νομικός πολιτισμός, αλλά τουλάχιστον υπήρξε απτό αποτέλεσμα. Μονομιάς. Η κλωτσιά σε Μπέο, Ψωμιάδη, Τσακογιάννη. Αυτά, είναι ουτοπία να θεωρεί κανείς πως υπάρχει τρόπος να επέρχονται βελούδινα. Τους διεφθαρμένους της FIFA, οι σερίφηδες του FBI τους έβγαλαν αξημέρωτα απ’ το ξενοδοχείο στη Ζυρίχη, το Baur au Lac, και τους οδήγησαν τυλιγμένους στα σεντόνια (όπως τους μοιχούς κάποτε στην Ελλάδα) για τα περαιτέρω…με τις πυτζάμες και τα σώβρακα.

Η κλωτσιά στα πισινά του (εκάστοτε γεννώμενου από την τέφρα του αμέσως προηγούμενου) Συστήματος, μία στο τόσο, δεν κάνει κακό. Συσφίγγει τα μαλακά μόρια. Απ’ τον Γερουλάνο 2011 στον Κοντονή 2016, ήδη προσβλέπουμε με ανυπομονησία στην επόμενη έκδοση του διασκεδαστικού σίκουελ.

Κοινοποίησέ το!

Categories: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Comments (0)

to-top