web analytics
26 Ιούλ

…Πού ‘σαι Πέκχαρτ!

(0)

Κοινοποίησέ το!

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος γράφει στο sdna.gr για την παλλόμενη ψυχή του κόσμου που δεν υποκαθιστά την ελλειμματική δημιουργία της ΑΕΚ στο γρασίδι, μιας ΑΕΚ που δεν είναι ομάδα για Τσάμπιονς Λιγκ. __________________________________________________

Ήμουν στο Στάδιο. Είχε ενδιαφέρον ν’ απλώνει ο ποδοσφαιρόφιλος το χέρι και να πιάνει, τόσο πηχτό ένιωθες πως ήταν μες στο ζεστό βράδι της Αθήνας, το κύμα του ενθουσιασμού. Η ΑΕΚ μπορούσε να καβαλήσει, επάνω. Ιδανικά, να καλπάσει. Αλλά κανένα κύμα, από την παλλόμενη ψυχή του κόσμου στην κερκίδα, δεν υποκαθιστά την ελλειμματική δημιουργία στο γρασίδι. Επίσης, κανένα κύμα δεν σώζει την ελλειμματική ανάσχεση. Στο γρασίδι, ή λίγο πιο ψηλά.

Το 0-2 δεν ήλθε, κατά την εύκολη υπεραπλούστευση, «από δύο κόρνερ». Για την ακρίβεια ήλθε σε δύο, από τα επτά κόρνερ που η CSKA κέρδισε (η ΑΕΚ κέρδισε μόλις ένα). Και ήλθε, πρώτον επειδή ο Βιτίνιο τα εκτελούσε υπέροχα, δεύτερον επειδή οι μισοί Ρώσοι μέσα είναι από 1μ.87 μέχρι 1μ.92, τρίτον επειδή στις συγχρονισμένες κινήσεις τους (τη στιγμή των εκτελέσεων) τα κακοφτιαγμένα ελληνικά μαν-του-μαν κατέρρεαν το ένα μετά το άλλο, σαν σε ντόμινο.

Ο Χιμένεθ έπαιξε 4-3-3, αλλ’ ο σχηματισμός είναι το ασήμαντο. Σημαντικό είναι ότι ο Ισπανός (καθ)οδήγησε στον αγωνιστικό χώρο 8/11 παίκτες, των οποίων το κύριο αντικείμενο εργασίας είναι να κόβουν. Η CSKA έπαιξε 5-3-2, όμως (απ’ τους τρεις χαφ) το κύριο αντικείμενο εργασίας των δύο είναι να ράβουν, Τζαγκόεφ και Γκολόβιν. Ο δε ένας ακραίος μπακ απ’ τους δύο ήταν κατ’ ουσίαν, ο Μάριο Φερνάντες στα δεξιά, ο τρίτος επιθετικός της ενδεκάδας.

Η ΑΕΚ βυθίστηκε, σε δύο μαύρες τρύπες. Μιλώντας με ονόματα, δημιουργικά έπεσε στην τρύπα-Μάνταλος, ανασταλτικά στην τρύπα-Τσιγρίνσκι. Δύο κρίσιμα μηδενικά. Η ομάδα του Μαίου κέρδισε στα πλέι-οφ, στο νήμα, τη θέση για το Τσάμπιονς Λιγκ. Ηταν οι εννέα, συν Ντίντακ Βιλά και Αραούχο. Ηθελε προχωρημένη φαντασία έπειτα, για να δει κανείς τον Ελντερ Λόπες…Ντίντακ Βιλά και τον Λιβάια…Αραούχο.

Μια καθαρή ένδειξη ήταν ότι ο Μανόλο προέκρινε, απ’ την όποια άλλη λύση στ’ αριστερά, τον δεξιόστροφο Μπακάκη να μάχεται…περίπου ανά λεπτό (στον αέρα ή χαμηλά) με τον κομβικό για το επιθετικό πλάνο της CSKA Μάριο Φερνάντες. Άλλο τόσο καθαρή ένδειξη ήταν ότι ο μεταΑραούχο ρόλος πήγε, σαν σε σκυταλοδρομία, κατά τα δύο τρίτα στον Λιβάια και κατά το ένα τρίτο στον Ούγκο Αλμέιντα. Ένα δράμα. Δίχως υπερβολές, πού ‘σαι Πέκχαρτ!

Η ΑΕΚ κέρδισε στο πρωτάθλημα τη θέση για το Τσάμπιονς Λιγκ αλλά, ας το πούμε καθαρά, δεν είναι η ομάδα της για το Τσάμπιονς Λιγκ. Η CSKA κέρδισε, στο δικό της πρωτάθλημα, τη θέση για το Τσάμπιονς Λιγκ και, επιπλέον, είναι η ομάδα της για το Τσάμπιονς Λιγκ. Ακριβώς ένα χρόνο μετά τη Σεντ-Ετιέν, μέσες-άκρες η ΑΕΚ κινείται στον ίδιο παρονομαστή. Δεν βλέπεις, άσε στην άκρη το πώς θα προκριθεί, έστω το πώς θα απειλήσει για να σκοράρει.

Οσοι έπαιρναν τη μπάλα σε φάση όπου είχαν την προϋπόθεση+υποχρέωση να πάνε σε ένας-εναντίον-ενός, την έδιναν…δίπλα. Πετούσαν το μπαλάκι στον επόμενο, σαν να πετούσαν από πάνω τους την ευθύνη. Κάτι μπούκες αυτοκτονίας αργότερα, δεν είναι σοβαρά ένας-εναντίον-ενός, είναι αλάνικα ένας-εναντίον-όλων. Δίχως την ένας-εναντίον-ενός ενέργεια, όλα τα σουτ εκτοξεύθηκαν απέξω. Η ευημερία της στατιστικής (το σύνολο των «τελικών»), η μιζέρια της πραγματικότητας.

Η CSKA είχε να μη φάει γκολ σε ευρωπαϊκό ματς…από αμνημονεύτων. Εσπασε το κακό σερί της, εδώ. Καθόλου παράξενο.

Κοινοποίησέ το!

Categories: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Comments (0)

to-top