Η μεγάλη ευκαιρία για τη διοίκηση του κ. Αδαμίδη να σπάσει το απόστημα της αλητείας είναι ΤΩΡΑ!
Αυτό που δεν κατάφερε ο Ντέμης μετά τη Λειβαδιά, να κόψει δηλαδή το γήπεδο σε αυτούς τους δήθεν οπαδούς που δίνουν νόημα στην άθλια ύπαρξή τους με το να βρίζουν και να προπηλακίζουν έναν από τους σπουδαιότερους ανθρώπους που υπηρέτησε την ΑΕΚ, αυτόν που αποτελεί την τελευταία ελπίδα για αγωνιστική ανάστασή της, είναι το ζητούμενο για κάθε υγιή στη σκέψη, φίλαθλο.
Επιτέλους, η ανικανότητα της ελληνικής αστυνομίας δεν αποτελεί ούτε άλλοθι ούτε εμπόδιο.
Καμιά original και κανένα χαπακωμένο δε δικαιούται να αυτοαναγορεύεται θεματοφύλακας της αξιοπρέπειας και της ιστορίας της ΑΕΚ!
Οι αληταράδες έχουν όνομα και κυρίως πρόσωπο καταγεγραμμένο στις κάμερες.
Η λύση δεν είναι η αποχώρηση του κ. Παππά, αλλά η προάσπιση της επένδυσής του με την μηνυτήρια αναφορά που πρέπει να καταθέσει αύριο το πρωί ο κ. Αδαμίδης.
Νόμος υπάρχει και μάλιστα δρακόντειος! Βούληση αναζητείται...
Δηλαδή οι Γκαλάκτικος του Ολυμπιακού δεν αρκούν για να αποκλείσουν την Μακάμπι; Δεν αρκεί ένα δεκάλεπτο της ποιότητας τους για να λυγίσει μια ομάδα κατώτερου επιπέδου; Φταίει ο τρισκατάρατος Γερμανός που από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του παιζόταν αν θα κάνει βουτιά στην θάλασσα; Και η λύση ποιά είναι; Ο Ερνέστο που κάθησε στον πάγκο του Ολυμπιακού και μπήκαν για πρώτη φορά οι Κύπριοι σε ομίλους του CL, κάνοντας μάλιστα αντίστοιχα λάθη με τον Λίνεν; Και εκείνα τα λάθη κόστισαν 20 εκ. ευρώ. Παρόλ΄αυτά στηρίχθηκε, δούλεψε και πήρε ντάμπλ. Ο κακομοίρης ο Λίνεν πήγε σαν το σκυλί....
Ο Ελληνικός τύπος στην προσπάθεια του να παρηγορήσει τον ΠΑΟΚ και να πουλήσει κανά φύλλο στην δύσκολη αγορά της Θεσσαλονίκης, βρήκε το αίτιο του αποκλεισμού: η ατυχία. Σε δυο ματς που αν γινόντουσαν από Σεπτέμβρη και μετά το κοντέρ θα είχε τερματήσει, απέναντι σε μια ομάδα με εμφανές πρόβλημα φυσικής κατάστασης, αφού οι διεθνείς του Αγιαξ ζήτημα να έχουν μαζί 10 προπονήσεις, ο ΠΑΟΚ αποκλείσθηκε γιατί ήταν... άτυχος. Η ποδοσφαιρική λογική μπορεί να καταστρατηγήθηκε στο 1ο ματς και στο τελείωμα του 2ου, όταν οι παίκτες του Αγιαξ κόντευαν να λιποθυμήσουν από την ζέστη και την έλλειψη φυσικής κατάστασης, αλλά αρκούσε ένα μόνο 10λεπτο για να αποκατασταθεί η τάξη.
Για να αποκλεισει κάποια Ελληνική ομάδα τον Άγιαξ, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται αυτός, δεν αρκεί μόνο να έχεις τύχη και ποιότητα αλλά και καθαρό μυαλό: όταν κατεβαίνεις σε αυτά τα ματς για να παίξεις την οικονομική σου επιβίωση τότε το έχασες το παιχνίδι. Σαν να πηγαίνει κάποιος, πνιγμένος στα χρέη, στο καζίνο και να περιμένει να κερδίσει όσα του χρειάζονται για να ρεφάρει. Δεν γίνονται αυτά ούτε στα έργα.
Απορία: αν έρθει και η 2η σφαλιάρα στα play off για τους ομίλους του Europa, o Zαγόρ θα κάνει αγιασμό;
Υπάρχει μια διάχυτη αισιοδοξία για τη νέα ΑΕΚ, που μοιάζει πάρα πολύ με την προηγούμενη ΑΕΚ.
Ο πρόεδρος Σταύρος Αδαμίδης έβαλε αμέσως τον πήχη ψηλά, μιλώντας για πρωτάθλημα και Κύπελλο, ενθουσιασμένος ίσως από τις καλές εμφανίσεις της ομάδας στα μέχρι τώρα φιλικά. Χθες διάβασα και τις δηλώσεις των συνεργατών του στη «SportDay», που κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος. Καλά είναι όλα αυτά, αλλά τα προβλήματα της περσινής ΑΕΚ δεν είχαν να κάνουν μόνο με το παιχνίδι, ας μην το ξεχνάμε.
Από τότε που ξεκίνησε να δουλεύει στην Ελλάδα, συμβαίνει πάντα η τρίτη χρονιά του Ντούσαν Μπάγεβιτς σε μια ομάδα να είναι η καλύτερη. Στο πρώτο του πέρασμα από την ΑΕΚ την τρίτη χρονιά χάθηκε η μπάλα. Την πρώτη χρονιά κατακτήθηκε ο τίτλος, αλλά το ποδόσφαιρο που η ΑΕΚ έπαιξε δεν ήταν το καλύτερο: η «Ενωση» κέρδισε τον τίτλο γιατί ο τερματοφύλακας Οικονομόπουλος έκανε ένα συγκλονιστικό πρωτάθλημα, πιάνοντας 5-6 πέναλτι, και γιατί στο καθοριστικό ματς με τον Ολυμπιακό ο Μανωλάς έκανε το ματς που τον έβαλε στην ενδεκάδα των καλύτερων όλων των εποχών.
Τη δεύτερη χρονιά η ΑΕΚ έπαιξε καλύτερη μπάλα, αλλά έμεινε μακριά από τη διεκδίκηση του τίτλου νωρίς και η δυσπιστία για τις ικανότητες του Μπάγεβιτς ξεκίνησε: η σπουδαία απόδοση της ΑΕΚ την τρίτη χρονιά του Ντούσαν κατέδειξε ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο και ότι υπάρχει μέθοδος. Το ίδιο πράγμα επαναλήφθηκε στον Ολυμπιακό. Η πρώτη ήταν μια χρονιά χτισίματος, η δεύτερη η σεζόν που ο Ολυμπιακός βρήκε συνέχεια. Την τρίτη σεζόν και παρά τις ελάχιστες προσθήκες, η ομάδα πέταγε: για πολλούς εκείνος ο Ολυμπιακός παραμένει ο καλύτερος της εποχής του Κόκκαλη κι ας μην είχε Ριβάλντο, Ζιοβάνι ή Καρεμπέ. Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, το ίδιο συνέβη και στον ΠΑΟΚ. Δύσκολο το ξεκίνημα, αλλά όταν η ομάδα κατάλαβε το παιχνίδι έπαιξε το 2001-02 πιθανότατα το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.
Χρόνος
Ο χρόνος δουλεύει υπέρ του Μπάγεβιτς, αναμφίβολα. Εχει καταλήξει στο σχήμα και στους βασικούς που θα το υπηρετήσουν, οι μεταγραφές ήταν λίγες και οι επιλογές έγιναν με κριτήρια έξυπνα. Η εμπιστοσύνη σε κάποιους που πέρυσι δυσκολεύτηκαν, αν υπάρχει ποδοσφαιρική λογική, θα αποδώσει καρπούς: ο Μάκος, ο Καράμπελας, ο Λεονάρντο κυρίως, αποκλείεται να κάνουν χειρότερο πρωτάθλημα. Πέρυσι η ΑΕΚ «ξεκαλουπώθηκε» αυγουστιάτικα με τη φυγή του Κυργιάκου και τις καθυστερημένες προσθήκες πέντε ποδοσφαιριστών που έπρεπε να διαδραματίσουν σοβαρό ρόλο ενώ δεν είχαν κάνει ούτε καν προετοιμασία. Φέτος οι ιδέες ήταν εξαρχής ξεκάθαρες: ακόμα κι αν συμφωνήσουμε όλοι ότι ένας-δύο ποδοσφαιριστές ακόμα χρειάζονταν, εντούτοις κανείς δεν διαφωνεί ότι η απόκτηση του Ντιόπ και η επιστροφή του Λυμπερόπουλου είναι δύο από τα σημαντικότερα χτυπήματα στο φετινό μεταγραφικό παζάρι. Μόνο που τα περσινά προβλήματα της ΑΕΚ δεν ήταν αμιγώς τακτικά, ώστε να σταθούμε στην εικόνα της στα φιλικά και να τη δούμε 100% βελτιωμένη.
Ρόστερ
Παίκτες η ΑΕΚ είχε και πέρυσι. Ισως, μάλιστα, το ρόστερ της να ήταν καλύτερο του Ολυμπιακού και πλουσιότερο του ΠΑΟΚ, ενώ σίγουρα η εικόνα της στα δύο ματς με τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό δεν ήταν τόσο κακή ώστε να εξηγεί τη βαθμολογική άβυσσο που τη χώριζε από τους «πράσινους». Ποιο ήταν το πρόβλημα; Οτι υπήρχαν πολλά κοκόρια που λαλούσαν κι ως εκ τούτου δεν ξημέρωσε ποτέ.
Πρόεδρος
Πέρυσι στην ΑΕΚ επιχειρήθηκε ένα περίεργο πείραμα: ανέλαβε (με τη θέλησή του;) ο προπονητής έναν παράξενο ρόλο προέδρου, ώστε ο κανονικός πρόεδρος να ψάχνει αγοραστές της ομάδας συζητώντας πότε με μπούκηδες από την Κύπρο και πότε με Κοζώνηδες. Ο Μπάγεβιτς έφτιαξε μια δική του εταιρεία με υπαλλήλους, έμπιστους και ορκισμένους: πρώτος απ' όλους ο καλός Βασίλης Δημητριάδης. Κολακευμένος να παριστάνει τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον, ο Ντούσαν προχώρησε σε ρήξεις ώστε να επιβάλει στο τμήμα πειθαρχία. Αν ήμασταν στο 1987, τότε που οι ποδοσφαιριστές αμείβονταν λιγότερο από τον ίδιο, μπορεί και να τα κατάφερνε. Ομως στο 2010 οι ποδοσφαιριστές είναι μικρές επιχειρήσεις κι αυτό που έγινε στην ΑΕΚ ήταν κανονικός επιχειρηματικός πόλεμος: η επιχείρηση Μπάγεβιτς συγκρούστηκε με την επιχείρηση Σκόκο, την επιχείρηση Τζεμπούρ κ.λπ. Αποτέλεσμα; Η ομάδα να γίνει ένα πεδίο ανταγωνισμών και να τσακώνονται όλοι για το ποιανού θα του περάσει: στις εξαγγελίες του Μπάγεβιτς μετά τον αποκλεισμό από τον Θρασύβουλο ότι ξέρει ποιοι είναι οι πέντε που φταίνε απαντούσε ο Σκόκο λέγοντας «αφήστε με να φύγω». Αν σε όλα αυτά προστεθούν η δεδομένη καχυποψία για την αφοσίωση στην ΑΕΚ εκείνων των παικτών που έφερε ο Ντέμης από τη μία και από την άλλη η μεσούσης της περιόδου εμφάνιση του προέδρου Αδαμίδη ως αντι-μπαγεβιτσικού (!), καταλαβαίνει κανείς γιατί η χρονιά κύλησε όπως κύλησε. Θα 'λεγα και πάλι καλά!
Ωριμότητα
Αν η πρόοδος της ΑΕΚ, όπως καταγράφεται στα φιλικά, ήταν αποτέλεσμα του ξεκαθαρίσματος των αποδυτηρίων, της φυγής και της αντικατάστασης μερικών ποδοσφαιριστών, θα 'λεγα ότι είμαστε πολύ κοντά στο να δούμε μια καλύτερη ΑΕΚ, δηλαδή μια ΑΕΚ του Μπάγεβιτς. Τώρα απλώς περιμένω με αγωνία να τη δω στα επίσημα ματς, κυρίως να παρακολουθήσω τις εσωτερικές της αντιδράσεις έπειτα από ήττες ή μικρές κρίσεις: τότε και μόνο θα γίνει κατανοητό αν αυτό που βλέπουμε τώρα είναι αποτέλεσμα μιας ανακωχής ή αποτέλεσμα ωριμότητας.
Σοβαρότητα
Πέρυσι προς τα τέλη της χρονιάς ο Μπάγεβιτς μού είχε πει με τεράστια ειλικρίνεια ένα βράδυ ότι δεν θέλει να παίζει τον ρόλο του προέδρου, ότι αυτό υποχρεώθηκε να το κάνει και ουδέποτε το επιδίωξε. Ο Ντούσαν είναι πάντα μια πατρική μορφή και οι πατεράδες ξέρουν να συγχωρούν και δεν κρατάνε κακίες. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για διάφορους άσωτους υιούς, όπως ο Σκόκο, ο Τζεμπούρ, ο Μπλάνκο κ.ά. Αφού έμειναν, μπορούμε να πούμε πως κυρίως από τη δική τους σοβαρότητα εξαρτάται η χρονιά…
Αν στην θέση του Αγιαξ ήταν οποιαδήποτε Ελληνική ομάδα τα πρωτοσέλιδα σήμερα θα ήταν του τύπου: "πόρνη μπάλα", "αντί 5-0, 1-1" και όλες οι γνωστές γραφικότητες. Βέβαια μετά την κατάργηση της ποδοσφαιρικής λογικής άρχισαν να μιλούν για έπος και βήμα πρόκρισης. Θα τους συνιστούσαμε να είναι λίγο πιο προσεκτικοί γιατί τα θαύματα μια φορά συμβαίνουν, δεύτερη δύσκολα.
Υ.Γ. Ευτυχώς που η ΑΕΚ δεν μετουσίωσε τις ευκαιρίες σε γκολ γιατί θα ξύπναγε πολύ κόσμο που πιστεύει ότι το νέο πρωτάθλημα θα είναι ...σκωτσέζικο. Ο Ντούσαν ετοιμάζει την Ελληνική version της Εθνικής Γερμανίας και λίγοι το έχουν πάρει χαμπάρι. Αρκεί να μην αναλάβει δράση ο Αδαμίδης γύρω στις 20 Αυγούστου.
