Γίνεται λοιπόν συνεδρίαση στην Βουλή μετά την ανακοίνωση των σκληρών οικονομικών μέτρων και λέει ο Παπανδρέου ότι πρέπει να πάρουν μέτρα για την τόνωση του ηθικού των βουλευτών για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους καλύτερα.
Λέει λοιπόν ότι πρέπει να αλλάξουν τις μοκέτες στην Βουλή από κόκκινες να τις κάνουν μπλε.
Ψηφίζουν λοιπόν και το αποφασίζουν.
Προτείνει ο Σαμαράς να στολιστεί η αίθουσα της Βουλής με ελληνικές σημαίες για να ενισχυθεί το εθνικό φρόνημα.
Ψηφίζουν και το αποδέχονται.
Προτείνει τέλος ο Καρατζαφέρης πριν από κάθε συνεδρίαση της Βουλής να παίζει ο εθνικός ύμνος.
Ψηφίζουν και αυτό και το κατοχυρώνουν.
Όση ώρα ψηφίζουν τις αλλαγές, είναι μια γριούλα, καθαρίστρια στην Βουλή, που κάθεται στην πόρτα και κοιτάει με απορία και απόγνωση τον Παπανδρέου.
Ο Γιώργος την βλέπει και αφου τελειώνει η ψηφοφορια, πηγαίνει προς το μέρος της και την ρωτά....
"Γιαγιούλα, γιατί όση ώρα ψηφίζαμε για τις αλλαγές στην Βουλή εσύ με κοιτούσες με απορία???"
Και με άνεση η γριούλα απαντά
"Πριν διοριστώ με μέσο στην Βουλή, ήμουν καθαρίστρια σε ένα μπουρδέλο.
Όταν οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά, αλλάζαμε τις πουτάνες όχι τις μοκέτες!"
Οι συνήθεις αναγωγές στα φυλετικά, οικονομικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά των λαών και η συνάρτηση τους με τη ποδοσφαιρική ανωτερότητα ή κατωτερότητα τους, όπως τουλάχιστον καλλιεργήθηκε από τη σχολή Διακογιάννη και τους συνεχιστές της, που στερεότυπα μιλούν ακόμα για το απαράμιλλο γερμανικό πείσμα, την αγγλική αγωνιστικότητα, τη βραζιλιάνικη τεχνική, την αφέλεια των μαύρων... έχουν επαληθευτεί τόσες φορές όσες τουλάχιστον έχουν διαψευστεί... Το ποδόσφαιρο έχει προ πολλού πάψει να είναι το αφελές παιχνίδι του λαού και έχει υποταχθεί πλήρως στους νόμους της αγοράς (...και του στοιχήματος) που διέπουν κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα.
Δίνει όμως ακόμα τη χαρά του απρόσμενου, όπως για παράδειγμα τη νίκη της φτωχής Γκάνας επί των ΗΠΑ, που βιάστηκαν αρκετοί να τη διαφημίσουν (Γεωργίου και σία) για την οργάνωση και την αγωνιστικότητα, που όπως είπε ο ανεκδιήγητος σπήκερ του αγώνα με την Αλγερία απορρέουν από την ανωτερότητα του αμερικάνικου έθνους!!!Ήρθε η μεγαλοπρεπής φάπα από τους Γκανέζους και τους ξύπνησε από το ρατσιστικό παραλήρημα.
Καιρός ήταν να φεύγει ο Οτο για να αλλάξει το κλίμα στην Εθνική αλλά και η αγωνιστική της εικόνα. Νισάφι με τα κολλήματα του Γερμανού, τις ποδοσφαιρικές παραδοξότητες του αλλά και το αποκρουστικό ποδόσφαιρο που παρουσίαζε η Εθνική. Κι ευτυχώς που στην θέση του έρχεται ένας προπονητής σαν τον Φερνάντο Σάντος, χωρίς κολλήματα και εμμονές, ένας "εραστής" του γρήγορου και επιθετικού ποδοσφαίρου, όπως μαρτυρά η μέχρι τώρα πορεία του όπου κι αν δούλεψε. Μαζί του θα δούμε τον Τζόρβα να πετυχαίνει την μπάλα σε έξοδο, τον Βύντρα να την βρίσκει γενικώς και τον Καραγκούνη να μένει όρθιος πάνω από 2 δευτερόλεπτα. Επιτελους θα μπει νέο αίμα στην Εθνική αφού ο καλός Φερνάντο αρέσκεται να δουλέυει με νέα παιδιά, αρκεί να έχουν κλείσει τα 28. Και το κυριότερο θα φέρει στην ομάδα την αύρα των τίτλων που έχει κατακτήσει και θα εμπνεύσει τους παίκτες ώστε να επαναλάβουν θαύματα όπως της Πορτογαλίας.
Υ.Γ. Καλά ξεκίνησε ο Μαρινάκης: Γκούτι και Γιοβάνοβιτς κτυπάει αλλά και τα παζάρια, παζάρια σε Πάντο και Στολτίδη για τα οφειλόμενα.
