O Μελισσανίδης δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με την ΑΕΚ, αλλά για να κάνει παραγοντικό παιχνίδι και να παίρνει τηλέφωνα τον Αδαμίδη να ψηφίσει Κανελλόπουλο, διαθέτει απεριόριστο. Σαν το πρεζάκι που προσπαθεί να κάνει αποτοξίνωση, το λέει σε όλους ότι είναι καθαρός, αλλά ούτε το περιβάλλον του τον πιστεύει αλλά κυρίως ούτε ο ίδιος του ο εαυτός. Και η ΑΕΚ είναι μεγάλη πρέζα, όσο και αν θέλει να το κρύβει κάτω από τον μανδύα του πολυάσχολου επιχειρηματία. Ειδικά όταν βλέπει την αποθέωση που γνωρίζει ο Μαρινάκης για τις μεταγραφικές του επιτυχίες ή πέρυσι ο Πατέρας, είναι λογικό το στερητικό σύνδρομο να τον λούζει με κρυο ιδρώτα. Αλήθεια τι περιμένει;