Η τραγωδία στη «Βιολάντα» δεν είναι απλώς ένα δυστύχημα, αποτελεί την απόδειξη των βαθύτερων παθογενειών στον χώρο εργασίας στην Ελλάδα, παθογένειες που αφορούν σε εργοδοτικές παραλείψεις, ανεπαρκείς κρατικούς ελέγχους σε φιλικές επιχειρήσεις της κυβέρνησης και συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή εργαζομένων.
Ένα γεγονός που απαιτεί, όχι μόνο ποινικές διώξεις, αλλά και ριζική αναθεώρηση των εργασιακών πρακτικών και των μηχανισμών προστασίας της ζωής στο χώρο δουλειάς.
Καθώς τρεις υψηλόβαθμοι της εταιρείας —ο ιδιοκτήτης, ο υπεύθυνος ασφαλείας και ο επιτηρητής της βάρδιας— συνελήφθησαν και αντιμετωπίζουν κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια, έκρηξη, εμπρησμό από αμέλεια και πρόκληση σωματικών βλαβών, έρχονται στο φως περισσότερα στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η έκρηξη στη βιομηχανία Βιολάντα έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά εργοδοτικού εγκλήματος!
Όμως, παράλληλα με τα ζητήματα εργοδοσίας, εγείρονται και ερωτήματα για την ευθύνη του κράτους, καθώς:
-
Η υποστελέχωση των μηχανισμών ελέγχου —όπως της Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία— θεωρείται καθοριστική και στρατηγική επιλογή του καθεστώτος Μητσοτάκη! Στελέχη των ελεγκτικών αρχών μιλούν για μονοψήφιο αριθμό επιθεωρητών ανά νομό και για δυσκολία στην εφαρμογή και εποπτεία των κανόνων ασφάλειας σε εκατοντάδες χώρους εργασίας.
-
Παράλληλα, η έλλειψη επαρκών και τακτικών ελέγχων, καθώς και ευρύτερη αδράνεια των κρατικών υπηρεσιών, συμβάλλουν στη δημιουργία συνθηκών, όπου τέτοια συμβάντα εξελίσσονται σε τραγωδίες, αφού, ακόμη και όταν διεξάγονται έλεγχοι, καταγγέλλεται ότι δεν έχουν την απαιτούμενη συχνότητα ή αποτελεσματικότητα για να αποτρέψουν κινδύνους που αναφέρονται από τους ίδιους τους εργαζομένους.
