Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε σήμερα στα 74 του. Και ίσως δεν υπάρχει καλύτερη φράση για να περιγράψει τη ζωή του από αυτή που ο ίδιος είχε διαλέξει από τον Ηράκλειτο: «ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων». Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοίρα του.- Δείτε σε 6 βίντεο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από ερμηνείες του

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 χρόνων, ο σπουδαίος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός Νίκος Καλογερόπουλος. Και όπως γράφει η Νάταλι Χατζηαντωνίου, “Φεύγει κι ένας ακόμα κατεξοχήν εκπρόσωπος του (απειλούμενου όλο και περισσότερο) δικαιώματος να βγάζεις τη γλώσσα στον υποκριτικό καθωσπρεπισμό, να είσαι γνήσια λαϊκός, ορκισμένος αντιεξουσιαστής, απείθαρχος, βρωμόστομος κι αγύριστο κεφάλι όχι από βίτσιο ή πόζα, αλλά από θέση, (πολιτιστικό) όραμα, ταλέντο κι ανάγκη για ελευθερία.

Ο πολυβραβευμένος ηθοποιός στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, σημάδεψε με τις χαρακτηριστικές του ερμηνείες, ορισμένες από τις σπουδαιότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου του 80 & του 90, όπως τα «Μάθε παιδί μου γράμματα», «Λούφα και Παραλλαγή», «Άρπα Colla», «Ρεμπέτικο», «Θηλυκή Εταιρεία», ενώ συμμετείχε σε πολλές επιτυχημένες ελληνικές σειρές της τηλεόρασης, όπως τα «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη», «Ερασιτέχνης άνθρωπος», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ ιδιαίτερη θέση στην τηλεοπτική του πορεία είχε το «Κάμπινγκ», όπου ενσάρκωσε μοναδικά τον Μάιμο…

Οι ρόλοι του είχαν αλήθεια, ιδιορρυθμία, χιούμορ και μια βαθιά ανθρωπιά, καθώς ο ίδιος δεν αντιμετώπιζε την υποκριτική σαν ένα απλό επάγγελμα. Η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο, στο θέατρο και στην τηλεόραση ήταν ξεχωριστή, αλλά ο ίδιος δεν υπήρξε μόνο ηθοποιός. Ήταν σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.

Θα αναστήσει το γράμμα του Καραϊσκάκη και θα το κάνει εμβατήριο στα χρόνια των μνημονίων, στις μεγάλες διαδηλώσεις, θα πετάξει μια σπίθα σε μια πυρκαγιά που ερχόταν, μα δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της, σε μια τελευταία εποχή, πριν συνηθίσουμε όλοι στην μαθημένη αβοηθησία, πριν μάθουμε στην καρπαζιά, στα αναλγητικά και στις εθιστικές ουσίες.

Δεν φοβήθηκε τα «όχι». Είπε όχι σε ρόλους, σε χρήματα, σε διαφημίσεις, ακόμη και σε συνεργασίες που θα μπορούσαν να του είχαν χαρίσει περισσότερη αναγνωρισιμότητα και πλούτο.

«Λειτουργούσα πάντα σαν να είχα πολλά λεφτά και δεν είχα ποτέ τίποτα», είχε πει.

Γιατί προτιμούσε να μπορεί να κοιτάζει τον άλλον στα μάτια.
Κι όμως, είχε κερδίσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από χρήματα: τη μνήμη μας.

Δείτε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τους ρόλους του:

Και το ζεϊμπέκικο ως αντίο ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *