Σε ελεύθερη απόδοση: “Θέλουν να γίνουμε η Γερμανία του 1939, (των Ναζί), θα πάρουν τη Γαλλία του 1789 (της Γαλλικής Επανάστασης).”
Από τη μία ένας λαός, ο ελληνικός, με ένα μέρος του, βολεμένο ή και ωφελημένο από τη διαφθορά του καθεστώτος Μητσοτάκη, με το υπόλοιπο, τους κυρ-Παντελήδες, να παρακολουθούν απαθείς και αφημένοι στη μπόχα των σκανδάλων, τις γαλάζιες ακρίδες να κάνουν πάρτι σε βάρος τους, περιμένοντας τους γνωστούς σωτήρες των εκλογών και εξαντλώντας στα κοινωνικά δίκτυα την “επαναστατικότητά” τους…
Από την άλλη, ένα μεγάλο μέρος του γαλλικού λαού και κυρίως η συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας, αντιδρά δυναμικά στις κυβερνητικές αποφάσεις και τις επιλογές Μακρόν, στις κοινωνικές αδικίες, στα προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, στην ακρίβεια κοκ. και κατεβαίνει στους δρόμους!
Και όσο και να προσπαθεί το στριμωγμένο παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα να στρέψει τους λαούς προς τον φασισμό, η κατάσταση γίνεται απρόβλεπτη, γιατί όπως φαίνεται από τη γαλλική εξέγερση, υπάρχουν ακόμα αντιστάσεις και ιστορικές μνήμες από το αιματοκύλισμα που προκάλεσαν οι φασιστικές επιλογές των λαών της Ευρώπης του Μεσοπολέμου!
