Θολό παραμένει το τοπίο γύρω από την πόντιση του υποθαλάσσιου καλωδίου GSI (Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ). Οι χειρισμοί Μητσοτάκη μας φέρνουν μπροστά σε άλλη μια ανεπανόρθωτη εθνική ήττα;

ΔΙΕΘΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΑ

Η επανεκκίνηση των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector), στην περιοχή ανατολικά της Κάσου βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς οι χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη εγείρουν σοβαρά ερωτήματα, τόσο για την υλοποίηση του έργου, όσο, κυρίως, για το εάν η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την ανεπάρκειά της ή τις σκοπιμότητές της, θα χαρίσει στην Τουρκία την θαλάσσια περιοχή που ανήκει στην Ελλάδα και την οποία παρανόμως επέβαλε ως δική της η Τουρκία με το τουρκολιβυκό μνημόνιο!

Η αλληλουχία των γεγονότων έχει σημασία:

  • Η γαλλική εταιρεία Nexans υπέβαλε αίτημα στις ελληνικές και κυπριακές αρχές για την απαιτούμενη αδειοδότηση.
  • Στις 6 Νοεμβρίου 2026 εκδόθηκε η ελληνική NAVTEX, μετά την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας αδειοδότησης.
  • Ακολούθησε τουρκική αντι-NAVTEX.
  • Η γαλλική πλευρά προχώρησε σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία, την οποία η ελληνική κυβέρνηση χαρακτηρίζει απλή ενημέρωση και όχι αίτημα άδειας.
  • Στις 9 Νοεμβρίου το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo προετοιμαζόταν να αποπλεύσει από το Ηράκλειο για τις έρευνες.

Με δεδομένο ότι η Τουρκία επιδιώκει διαχρονικά να εμφανίζεται ως παράγοντας που πρέπει να συναινεί ή να συνδιαμορφώνει τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα δεν πρέπει και δεν μπορεί να της προσφέρει τέτοιο ρόλο, ούτε με άμεσες παραχωρήσεις ούτε με διπλωματικές πρακτικές που μπορούν να δημιουργήσουν προηγούμενα.

Τα ερωτήματα που τίθενται σήμερα και δεν έχουν απαντηθεί από την κυβέρνηση είναι σαφή:

  1. Άφησε πράγματι ο Μητσοτάκης τη Γαλλία να διαπραγματευτεί με την Τουρκία;
  2. Αν το έκανε αυτό, γιατί επιλέχθηκε αυτή η διπλωματική διαδικασία και ποια ακριβώς ήταν τα όριά της για ένα έργο σε περιοχή όπου εκείνη προβάλλει δικές της αξιώσεις;
  3. Και τέλος, αν η γαλλική ρηματική διακοίνωση έχει απλώς τυπικό και ενημερωτικό χαρακτήρα, γιατί κρίθηκε αναγκαία, ποια διαδικασία προηγήθηκε και γιατί η κυβέρνηση δεν δημοσιοποιεί το περιεχόμενό της;

Πού βρίσκεται, όμως, ο πραγματικός κίνδυνος με την αποδοχή της γαλλικής διπλωματικής μεσολάβησης και την ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία, το περιεχόμενο της οποίας δεν έχει ανακοινωθεί;

Η Ελλάδα ή μια τρίτη χώρα, όπως η Γαλλία στην περίπτωση αυτή, είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει προηγουμένως την Τουρκία, επειδή εκείνη έχει προβάλει αξιώσεις στην περιοχή;

Γιατί αυτό σημαίνει ότι:

  • Η Τουρκία θα επικαλείται την προηγούμενη ενημέρωση ως ένδειξη ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει πως έχει έννομο ενδιαφέρον στην περιοχή.
  • Θα επιχειρεί να μετατρέψει την ενημέρωση σε διαδικασία διαβούλευσης.
  • Θα επιδιώκει να παρουσιάσει τη διαβούλευση ως απαραίτητη προϋπόθεση για την εκτέλεση έργων.
  • Μελλοντικά θα επικαλείται αυτήν την πρακτική για να υποστηρίζει ότι η Ελλάδα αποδέχεται την ανάγκη συνεννόησης μαζί της ακόμη και σε περιοχές όπου η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι ασκεί δικά της δικαιώματα.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται σήμερα στα όρια της εθνικής μειοδοσίας, αφού, σαφώς, αναγνωρίζεται ότι η Τουρκία έχει δικαιοδοσία στην περιοχή!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *