4 Οκτ

Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

(0)

Κοινοποίησέ το!

Το καλύτερο αφιέρωμα για την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων (4 Οκτωβρίου) βρίσκεται στο lifo.gr από όπου πήραμε το παρακάτω απόσπασμα …………………………………………………………………………………………………………………….

Σύγχρονοι φιλόζωοι Ο Τολστόι, ο Σω, ο Ζολά, ο Ουγκώ, ο Κάφκα, ο Φρανς, ο Τουέην, ο Σβάιτσερ, ο σύγχρονος Κούντερα, αλλά και ο Δαρβίνος και ο Αϊνστάιν και ο Έντισον και πλήθος άλλων προσωπικοτήτων της επιστήμης, του πνεύματος και της τέχνης, φυσιολάτρες, φανατικοί ζωόφιλοι έως παθιασμένοι αρνητές της κατανάλωσης κρέατος, στο τελείωμα του 19ου αι. και τις αρχές του 20ου διατύπωσαν ο καθένας με το έργο και τον τρόπο του την πεποίθηση περί ηθικής σύνδεσης ανθρώπου και ζώου, υπεραμυνόμενοι του δικαιώματος στη ζωή κάθε έμβιου όντος. Την προστασία των ζώων από την κακοποίηση, ανέδειξε ο Εμίλ Ζολά ως «το μεγαλύτερο καθήκον του ανθρώπου». «Ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει και να είναι υγιής χωρίς να σκοτώνει ζώα για τροφή. Επομένως, αν τρώει κρέας, συμμετέχει στην αφαίρεση της ζωής ενός ζώου μερικώς για χάρη της όρεξής του. Η πράξη αυτή είναι ανήθικη» έγραψε ο Τολστόι. «Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το ότι παρ’ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητά του σε σχέση με τα ζώα» διατύπωσε ο Μαρκ Τουέην. «Κάποιος άνθρωπος είναι ηθικός μόνο όταν πιστεύει πως η ζωή των φυτών και των ζώων είναι τόσο ιερή όσο και εκείνη των άλλων ανθρώπων» και «το μεγάλο σφάλμα κάθε ηθικού συστήματος μέχρι τώρα είναι πως όλα θεωρούν ότι έχουν να κάνουν μόνο με τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο» κατέθεσε ο Αλβέρτος Σβάιτσερ.

Αρετή δηλωτική μιας ευγενούς ανθρώπινης ψυχής, χαρακτήρισε ο Κάρολος Δαρβίνος τη συμπόνια του ανθρώπου για τα ζώα. Είπε: «Η συμπάθεια που επεκτείνεται πέρα απ’ τα όρια της ανθρωπότητας, η συμπόνια δηλαδή για τα ζώα, φαίνεται ν’ αποτελεί μία από τις τελευταίες ηθικές κατακτήσεις. Η αρετή τούτη, μια απ’ τις ευγενικότερες αρετές του ανθρώπου, μοιάζει να προέρχεται απ’ το ότι οι συμπάθειές μας, λεπτότερες και τρυφερότερες όσο επεκτείνονται περισσότερο, καταλήγουν ν’ αγκαλιάζουν όλα τα έμψυχα όντα».

«Η μη βία οδηγεί στην υψηλότερη ηθική που είναι ο σκοπός ολόκληρης της εξέλιξης. Μέχρι να σταματήσουμε να βλάπτουμε τα υπόλοιπα πλάσματα, είμαστε όλοι άγριοι» έγραψε ο Τόμας Έντισον και «τώρα μπορώ να σας κοιτάζω ήρεμος. Δεν σας τρώω πια…» εξομολογήθηκε σε έναν φανταστικό του διάλογο με τα ζώα ο Φρανς Κάφκα, όταν έβγαλε από τη διατροφή του το κρέας.

«Τα ζώα είναι φίλοι μου. Και δεν τρώω τους φίλους μου» σχολίασε ο Μπέρναρ Σω.

Η αγάπη ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι ανώτερη από εκείνη μεταξύ των ανθρώπων, διατυπώνει ο Μίλαν Κούντερα στο βαθιά ζωοφιλικό έργο του «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι». Γράφει: «Η αγάπη του άνδρα και της γυναίκας είναι εξ αρχής ενός είδους κατώτερου από αυτό που μπορεί να είναι η αγάπη ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο, αυτή η παραδοξότητα της ιστορίας που ίσως ο πλάστης να μην την είχε προβλέψει». Κατά τον συγγραφέα, αυτή η τελευταία αγάπη είναι άδολη, εκούσια, καθαρή, ειδυλλιακή (με ευθεία αναφορά της λέξης στον παράδεισο)… «κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μπορεί να κάνει σε ένα άλλο τη δωρεά του ειδυλλίου. Μόνο το ζώο μπορεί, επειδή δεν το έδιωξαν από τον Παράδεισο» σημειώνει. «Προσφέρατε σε θυσία τόσα πρόβατα και βοοειδή! Μα, δεν μου δίνει ευχαρίστηση το αίμα των δαμαλιών, των προβάτων και των κατσικιών. Όταν εσείς σηκώνετε τα χέρια, εγώ παίρνω τα μάτια μου από πάνω σας και όταν προσεύχεστε δεν σας ακούω. Γιατί τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα» αναφέρει ο Ιησούς στο κατά Ησαΐα και παρακάτω: «Όποιος σκοτώσει μια αγελάδα, αμαρτάνει σα να έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο». Για τη συμπεριφορά του ανθρώπου έναντι των ζώων, ως ενδεικτικής της ποιότητάς του, μίλησε ο Δαλάι Λάμα: «Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις τους άλλους. Αν δεν έχεις συμπόνια για τον εαυτό σου δεν μπορείς να δείξεις συμπόνια σε άλλα πλάσματα». «Είμαστε όλοι πλάσματα του Θεού. Οποιοδήποτε σώμα κι αν έχουμε, οποιοδήποτε ένδυμα κι αν φοράμε. Ο Θεός είναι ο πατέρας μας. Αν κάποιος πατέρας ερωτηθεί από ένα παιδί του “ο αδελφός μου δεν είναι πολύ έξυπνος. Να τον σκοτώσω;”, νομίζετε πως θα απαντήσει καταφατικά; Όχι, βέβαια. Γιατί, λοιπόν, ο Θεός να εγκρίνει να φονεύουμε ζώα, που είναι και αυτά παιδιά του;» διακήρυξε ο δάσκαλος Κρίσνα, Πραμπουπάντα.

«Ο πολιτισμός ενός έθνους διακρίνεται από τον τρόπο, με τον οποίο οι άνθρωποί του συμπεριφέρονται στα ζώα… Ο καλός άνθρωπος είναι φίλος όλων των ζωντανών πλασμάτων… Στο μυαλό μου η ζωή ενός προβάτου δεν είναι λιγότερο πολύτιμη από εκείνη ενός ανθρώπου» διακήρυξε ο Γκάντι. Σε μια μερικώς ανακουφιστική σύμπνοια προς τους ανθρώπους τους πνεύματος, που κατά κανόνα διάγουν βίο ευαισθησίας και συμπόνιας προς τα έμβια, κινήθηκαν και πολιτικές φυσιογνωμίες του πλανήτη, στις οποίες πιστώνονται πρωτοβουλίες και νόμοι, για την προστασία των ζώων και εν γένει της φύσης και του κλίματος. Πηγή: www.lifo.gr

Κοινοποίησέ το!

Comments (0)

to-top