Δύο λόγια για τις σιβυλλικές δηλώσεις του Τσιόδρα “Αποτύχαμε παταγωδώς – Εμπιστευτήκαμε την ιδεοληψία και όχι την επιστήμη”. (Μια εξαιρετική ανάλυση από τον Καθηγητή Δημήτρη Αναστασίου)…
33.313 θάνατοι, 3.232 θάνατοι ανά εκατομμύριο, στην 17η χειρότερη θέση η Ελλάδα με τεράστια ανεμπιστοσύνη σε εξουσία για τη διαχείριση της πανδημίας αλλά και απέναντι στη δήθεν “επιστημονική επιτροπή” διαχείρισης.
Πράγματι παταγώδης αποτυχία!
Μα ήταν δυνατόν να πετύχαινε μια πολιτική που έδερνε κόσμο σε πλατείες και παγκάκια, έριχνε πρόστιμα σε βουνό, παραλίες και ψαροντούφεκο στη θάλασσα, νέους, γέρους, βιοπαλαιστές (Κέρκυρα), απαγόρευε πολιτικές συγκεντρώσεις, καταργούσε το συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι, την ίδια στιγμή που δεν έπαιρνε κανένα μέτρο για επιπλέον ΜΕΘ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραβίαζε τα μέτρα που είχε παραγγείλει σε Πάρνηθα και Ικαρία?
Και πέρα από την καταστολή απέτυχε και η γενικότερη πολιτική στρατηγική του φόβου. Μια πολιτική που έκλεινε τον κόσμο στο σπίτι από τις 6 μμ, που το ξεμύτισμα από το σπίτι χρειαζόταν άδεια με SMS, που έκλεισε τα σχολεία για 32-40 βδομάδες, που έκλεισε πάρκα, άλση και παραλίες, που…
Και μαζί με την κυβέρνηση απέτυχαν οι ιεροκήρυκες της υστερικής πολιτικής της Μαζικής Φοβίας, της ανεξέλεγκτης διάχυσης του φόβου. Καλοδεχούμενη η σιβυλλική απολογία του Τσιόδρα, αλλά θα πρέπει να ακολουθήσουν και άλλοι που μιλούσαν στο όνομα της επιστήμης και στην ουσία διοχέτευαν ιδεοληψίες και έκαναν πολιτική (όχι πάντοτε εν αγνοία τους).
Ο Σπινόζα έλεγε ότι η πολιτική, η βαθύτερη πολιτική που εισχωρεί κάτω από το δέρμα μας, στηρίζεται σε δύο βαθύτερες συναισθηματικές αποκρίσεις: το φόβο και την ελπίδα. Η κυβέρνηση λειτούργησε αριστοτεχνικά με βάση το φόβο για να δεί τη συσπείρωση και προσωρινά τα δημοσκοπικά ποσοστά της να εκτινάζονται στο 52% καλλιεργώντας, με τη βοήθεια των ΜΜΕ, τον κωμικοτραγικό μύθο του ΠΘ Μεσσία για τον πιο ατάλαντο και ακατάλληλο ΠΘ της μεταπολίτευσης.
Το ζήτημα είναι εάν μπορέσουμε να ξαναβρούμε ελπίδα.
