Ερωτηματικά και ανησυχία, όχι μόνο στην αντιπολίτευση, αλλά και μέσα στη ΝΔ, προκαλεί η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να τοποθετήσει –με τον κραυγαλέο τρόπο που το έκανε– την «Ελλάδα στην σωστή πλευρά της Ιστορίας». (Αναδημοσίευση από slpress.gr-του Σπύρου Γκουτζάνη)… Με αυτή την ατάκα, που συνεχώς επαναλαμβάνει, δικαιολογεί το γεγονός ότι πρωτοστατεί στο αντιρωσικό μέτωπο. Το ερώτημα εάν η πρωθυπουργική πολεμική ρητορική (όχι η αναγκαία καταδίκη της ρωσικής εισβολής) εξυπηρετεί μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τα εθνικά συμφέροντα.
Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι πήρε την απόφαση για αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία μόνος του, χωρίς διαβούλευση, καθώς επίσης ότι θεωρεί περίπου άχρηστες τις συσκέψεις του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών. Δεν είναι δίχως σημασία ότι η σχετική απόφαση ελήφθη όχι σε συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ (σημαντικό στο συμβολικό πεδίο), αλλά σε μία σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, από την οποία μάλιστα απουσίαζε ο υπουργός Εξωτερικών.
Η κατάσταση επιβαρύνεται, καθώς είναι εμφανές ότι σε ό,τι αφορά τον χειρισμό της ουκρανικής κρίσης υπάρχει διάσταση μεταξύ Μαξίμου και υπουργείου Εξωτερικών. Το ανέδειξε (από σφάλμα;) ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην Βουλή, λέγοντας στον Αλέξη Τσίπρα να μην αναζητά διαφωνίες. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα απάντησε ότι δεν υπαινίχθηκε κάτι τέτοιο και ότι σε άλλον απαντούσε ο πρωθυπουργός.
Πάντως την απουσία του Νίκου Δένδια συνόδευσαν διαρροές από το Μαξίμου για “φιλορωσική στάση” του! Αιτιάσεις που ενισχύθηκαν από την παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος χαρακτήρισε ατόπημα του υπουργού Εξωτερικών το ότι ζήτησε στην συνάντησή του με τον Λαβρόφ (μερικές ημέρες πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) μεσολάβηση της Μόσχας μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Διαφορά προσέγγισης προκύπτει και από την ανησυχία που εκδηλώνει ο Νίκος Δένδιας για την ελληνική ομογένεια της Ουκρανίας. Εν ολίγοις, είναι σαν να θέτει το ερώτημα τι θα γίνει με τους ομογενείς μετά την απόφαση για αποστολή στρατιωτικής βοήθεια, που καθιστούν πιθανό το ενδεχόμενο να υπάρξουν αντίποινα από την ρωσική πλευρά.
Τραύμα στις ελληνορωσικές σχέσεις
Η διάσταση Μητσοτάκη-Δένδια είναι ένα ακόμη επεισόδιο στον παρατεταμένο “ψυχρό πόλεμο” μεταξύ του πρωθυπουργού και του “δελφίνου” της ΝΔ. Η στάση όμως του πρωθυπουργού εγείρει ευρύτερες ανησυχίες. Η κυβέρνηση, με την προσωπική απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν αρκέστηκε στη καταδίκη της εισβολής και στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών κυρώσεων, στις οποίες συμφωνούν όλοι. Ούτε στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας για την οποία επίσης υπάρχει συμφωνία.
Τα παραπάνω ήταν αναμενόμενα και από τη Μόσχα, που αντιλαμβάνεται τις δεσμεύσεις που έχουν οι χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αυτό που οξύνει το κλίμα στις ελληνορωσικές σχέσεις είναι ότι η Αθήνα όχι μόνο είναι στη “σωστή πλευρά της Ιστορίας”, αλλά εμφανίζεται να πρωτοστατεί στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Η Ρωσία, όμως, θα συνεχίσει να είναι μεγάλη δύναμη και μετά το πέρας του πολέμου στην Ουκρανία. Υπενθυμίζουμε ότι ο Μεντβέντεφ έχει ήδη δηλώσει ότι η κρίση είναι ευκαιρία για τη Μόσχα να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις με φίλους και εχθρούς.
