Δεν βάζουμε στη ζυγαριά τα ειδεχθή εγκλήματα. Κρίνουμε τις αντιδράσεις της κοινωνίας και των ΜΜΕ (μέσων μαζικής εξαχρείωσης).
Από τη μία, πέρασε στα ψιλά της δημοσιότητας ο “ελληναράς”, που σκότωσε, εν ψυχρώ και εκ προμελέτης, πατέρα, μάνα και δυο παιδιά, με το πρόσχημα της οφειλής ενοικίων, αλλά επί της ουσίας, γιατί ήταν Αλβανοί οικονομικοί μετανάστες, άρα “αναλώσιμοι” για τον ναζί καθ’ ομολογία δολοφόνο.
Από την άλλη, η αυτόκλητη συγκέντρωση αγανακτισμένων περιοίκων, με σκοπό το λιντσάρισμα, μπροστά στο σπίτι συγγενών της συλληφθείσας μάνας και πιθανής κατηγορούμενης* για το φόνο των παιδιών της.
*Σύμφωνα με τα ευρήματα των τοξικολογικών εξετάσεων, η μητέρα φέρεται ως υπαίτια της ανθρωποκτονίας της 9χρονης-και πρωτότοκης-κόρης της, ενώ μυστήριο παραμένει ακόμα ο θάνατος και των άλλων δύο μικρότερων παιδιών της.
Κοινωνία (ή μέρος της), πλασμένη και γαλουχημένη στα σκοτεινότερα μονοπάτια, αυτά που χαράζουν στα κάθε λογής τηλεσκουπίδια-τηλεπαιχνίδια, στα “πρωινάδικα” και τα “μεσημεριανάδικα” (απολογούμαι για τους λεκτικούς βαρβαρισμούς) οι κάθε λογής εισαγγελάτοι, καμπούρηδες, σκατιάνες, υπονόμου και πρωκτοσάλτε που εξαχρειώνουν και αποχαυνώνουν καθημερινά την κοινωνία ταΐζοντας τα πιο σκοτεινά ένστικτα του τέρατος στο εγχώριο ταλιμπανιστάν…
