Μια ιστορία που διαδραματίστηκε σε αγώνα δρόμου στις 2 Δεκεμβρίου του 2012 αποτελεί παράδειγμα του “ευ αγωνίζεσθαι”… Διαβάστε την!

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Kenyan runner, Abel Kiprop Mutai, did stop a race early because he didn’t realise where the finish line was and Spanish runner, Ivan Fernandez Anaya, pushed him to the finish, letting him win.

Ο Κενυάτης δρομέας και Ολυμπιονίκης Abel Mutai ήταν μόνο λίγα μέτρα από τη γραμμή του τερματισμού, αλλά μπερδεύτηκε με τις πινακίδες και σταμάτησε, νομίζοντας ότι είχε τερματίσει…
Ο ΙΣΠΑΝΟΣ, Ivan Fernandez Anaya, ήταν ακριβώς πίσω του και, συνειδητοποιώντας τι συνέβαινε, άρχισε να φωνάζει στον Κενυάτη για να συνεχίσει να τρέχει. Ο Μουτάι δεν ήξερε ισπανικά και δεν καταλάβαινε.
Συνειδητοποιώντας τι συνέβαινε, ο Φερνάντεζ ώθησε τον Μουτάι στη νίκη.
Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Ιβάν, ′′ Γιατί το έκανες αυτό;

Ο Ιβάν απάντησε: “Πάνω απ΄όλα πρέπει να είμαστε άνθρωποι
Ο ρεπόρτερ επέμεινε: “Μα γιατί άφησες τον Κενυάτη να κερδίσει;
Δεν τον άφησα να κερδίσει, θα κέρδιζε. Ο αγώνας ήταν δικός του” απάντησε ο Ιβάν…
Ο ρεπόρτερ επέμεινε και ξαναρώτησε: “Μα θα μπορούσες να νικήσεις!
Ο Ιβάν τον κοίταξε και απάντησε:
Αλλά τότε ποια θα ήταν η αξία της νίκης μου; Ποια θα ήταν η τιμή αυτού του μεταλλίου; Τι θα σκεφτόταν η μητέρα μου γι αυτό;
Ivan Fernandez… Ένας άνθρωπος που έδωσε περιεχόμενο στο “ευ αγωνίζεσθαι

Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *