«Ήρθα λοιπόν σήμερα και εγώ, με σκοπό να σας πω ένα παραμύθι. Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν ήταν μια μικρή χώρα που την έλεγαν Ελλάδα. Σε αυτή τη μικρή χώρα είχε ο λαός της ξεμπερδέψει με την βασιλεία. Αλλά δεν είχε ξεμπερδέψει με τις συνήθειες της βασιλείας. Δυο, άντε τρεις οικογένειες κυβερνάγανε επί χρόνια. Ο ένας πρωθυπουργός άφηνε στο πόδι του τον γιο του να γίνει πρωθυπουργός. Και αν δεν είχε γιο άφηνε τον ανιψιό του. Έτσι συνεχίζονταν η βασιλεία. Σε αυτή την μικρή χώρα που την λένε Ελλάδα εδώ και τέσσερα χρόνια, κυβερνά ένας πρίγκηπας. Ο οποίος όταν έγινε πρωθυπουργός όπως ο πατέρας του αυτός νόμισε πως έγινε βασιλιάς. Και σε αυτή την χώρα που ο πρίγκιπας νόμισε πως έγινε βασιλιάς, όλα πάνε τέλεια. Όλα πάνε πάρα πολύ καλά. Ο κόσμος είναι ευτυχισμένος. Υπάρχει ασφάλεια, υπάρχει ευημερία, υπάρχει δικαιοσύνη. Οι μισθωτοί δεν έχουν τι να τον κάνουν τον μισθό. Οι συνταξιούχοι αποταμιεύουν! Και άμα πας στο σούπερ μάρκετ βλέπεις χαρούμενα πρόσωπα…»
Νέα Σμύρνη! Τεράστια συγκέντρωση, τεράστια αγάπη, τεράστια αποδοχή. Ένας ανάμεσα στους πολλούς. Ένας από τους πολλούς. Ο δικός τους οικείος άνθρωπος. Χωρίς “τυχαίες” συναντήσεις και προγραμματισμένες “αυθόρμητες” συνεντεύξεις. Χωρίς 200 διασκορπισμένους σωματοφύλακες, σε προστατευμένο περιβάλλον, με στημένους πολίτες και στημένες ερωτήσεις…
Δείτε το:
