Η καταγγελία της Ελένης Χρονοπούλου (αξιωματούχου της Κομισιόν, μέλους του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και πιθανής υποψηφίας του) για σεξουαλική κακοποίηση από τον Αλέξη Γεωργούλη, πρώην (πλέον) ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, είχε γίνει από την ίδια στις βελγικές αρχές προ τριετίας…
Σύμφωνα μάλιστα με δηλώσεις του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιου Κούλογλου, ο Γεωργούλης είχε κληθεί από τον κ. Παπαδημούλη πριν δύο χρόνια να δώσει εξηγήσεις, καθώς κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες, τις οποίες είχε διαψεύσει κατηγορηματικά… «Υπήρξαν πριν αρκετό καιρό φήμες, απροσδιόριστες τελείως, ερωτήθηκε αρμοδίως ο κ. Γεωργούλης κι είπε ότι δεν υπάρχει το παραμικρό για το οποίο πρέπει να ανησυχούμε» υποστήριξε επιμένοντας πως επρόκειτο για πληροφορίες «στο επίπεδο του κουτσομπολιού για παρενόχληση, χωρίς να αφορά τόπο, χρόνο και συγκεκριμένα πρόσωπα».
Είναι αυτονόητο ότι σεξιστικές, κακοποητικές συμπεριφορές είναι καταδικαστέες, πρέπει να αντιμετωπίζονται έγκαιρα και να απομονώνονται…
Ένα ζήτημα που προκύπτει τώρα, αφορά στη χρονική στιγμή της αποκάλυψης της καταγγελίας και της πολιτικής της εκμετάλλευσης από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, γεγονός που σηματοδοτεί το πόσο ανέφικτη είναι η πιθανότητα σχηματισμού προοδευτικής κυβέρνησης συνεργασίας και το πολιτικό λάθος, δηλ. της επένδυσης από τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτήν την προοπτική…
Δημιουργείται επίσης, η ανάγκη να απαντηθεί πολιτικά, ο λόγος που επιλέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ένα πρόσωπο, με μοναδικό κριτήριο την προβολή του στην βιομηχανία του θεάματος…
Αποδεικνύεται λοιπόν ότι, όταν η συγκρότηση ψηφοδελτίων γίνεται με όρους θεάματος, παύει να είναι πολιτική και γίνεται θέαμα και εμπόρευμα με ημερομηνία λήξεως…
