Στο ερώτημα, γιατί ο Μητσοτάκης «αφυπνίστηκε» κι επιτίθεται στη woke* κουλτούρα, η απάντηση είναι προφανής! Μοίρασε… διαπιστευτήρια, όπως επιτάσσει η εκλογή Τραμπ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όπως, άλλωστε, του ζητούν εδώ και καιρό πολλά στελέχη, ανάμεσά τους και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, γιατί ένας Άδωνης δεν φτάνει…
Ήδη, άλλωστε, λίγες ώρες μετά το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών η ακραία πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας έτρεξε να ερμηνεύσει τη νίκη Τραμπ σε σχέση με την woke ατζέντα…
Το πόσο γελοία και παροιμιώδης είναι η κωλοτούμπα Μητσοτάκη μπορείτε να το εκτιμήσετε, συγκρίνοντας τα λεγόμενά του στο βίντεο που ακολουθεί:
Είναι χαρακτηριστικό ότι, μόλις πριν από μερικούς μήνες, σε μια διαφορετική συγκυρία κι όταν προσπαθούσε να εμφανιστεί κεντρώος με αφορμή τον νόμο για την ισότητα στον γάμο, είχε δηλώσει με στόμφο: «Η πολιτεία πρέπει να νομοθετεί για όλους. Ο κίνδυνος είναι η τυραννία της πλειοψηφίας. Γι’ αυτό και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοψηφισματικές πολιτικές».
Προχθές όμως, ο “με λένε ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω” είπε: “Ένας από τους καθηγητές μου, είπε αν έχεις το δικαίωμα του λόγου, έχει το καθήκον να ακούσεις. Φοβάμαι αυτό έχει χαθεί σε αυτό που λέμε woke κουλτούρα των ΗΠΑ. Για εμένα αυτό διαφέρει από τον παραδοσιακό φιλελευθερισμό. Έχουμε την τυραννία των μειονοτήτων και αν το αμφισβητήσεις σε λένε φασίστα, θιασώτη της πατριαρχίας. Σίγουρα δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Και αν αυτό εξαρτάται από εμένα, δε θα ήθελα ποτέ να υπάρξει στην Ελλάδα!”
Όμως, όπως γράφει και ο Δημ. Αν., πίσω από τη συζήτηση για τα identity politics, το “woke” ή “anti-woke” -που κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι μόνο ένα ζήτημα των ΗΠΑ, αλλά όχι ζήτημα για την Ευρώπη- κρύβεται στη βάση του ένα ζήτημα αναζήτησης πολιτικής φυσιογνωμίας.
1. Ποια είναι η κυρίαρχη εικόνα που εκπέμπει ένα κόμμα;
2. Γιατί αρέσει στους υποστηρικτές του;
3. Ποιο ή ποια είναι τα βασικά μηνύματά του;
4. Ποιο είναι το κεντρικό αποφασιστικό ζήτημα στο οποίο καλεί σε συσπείρωση;
5. Ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητές του;
6. Τι είναι αυτό που εξεγείρει περισσότερο την εκλογική βάση του και τι τα στελέχη και την κομματική βάση του;
Και επειδή ο Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται ότι οι εκλογές του 2024 στις ΗΠΑ εξέθεσαν το ζήτημα της παρούσας συγκεχυμένης φυσιογνωμίας του Δημοκρατικού Κόμματος, φροντίζει εγκαίρως να πάρει τις αποστάσεις του και να επενδύσει ξανά στον, προσφιλή στη δεξιά, συγκεκαλυμμένο συντηρητισμό του!
*Λέξη που πρωτοεμφανίστηκε στην αργκό που χρησιμοποιούν οι Aφροαμερικανοί, σε μία προσπάθεια τα μέλη της κοινότητας να τεθούν σε «εγρήγορση», σε ένα «ξύπνημα» και να πάψουν να είναι απαθείς στις διακρίσεις και τις αδικίες που δέχονταν και φυσικά να αναζητήσουν δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες. Χρησιμοποιείται γενικά από ομάδες του πληθυσμού που για πολλές δεκαετίες βρέθηκαν στο περιθώριο, όπως η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, η οποία πλέον «περνά στο φως» και διεκδικεί τα δικαιώματα τα οποία έχει στερηθεί. Ωστόσο έφτασε να ερμηνεύεται ως υπέρμετρος δικαιωματισμός και κάποια στοιχεία της όπως το ότι πλεόν δεν πρέπει να υπάρχει το «κλασικό» αρσενικό και θηλυκό, αλλά μία σειρά λέξεων που χρησιμοποιούνται για να αυτοπροσδιορίσει κάποιος την ταυτότητά του, να προκαλούν έντονες διαμάχες…
