Τόσο το Ισραήλ, όσο και η Τουρκία, συνεργάζονται επί του παρόντος και διαμελίζουν την Συρία, υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ και τη βοήθεια των ισλαμοφασιστών, πιστές στην λογική της επέκτασης της κυριαρχίας τους.
Το μεν Ισραήλ, προχωρά ακάθεκτο στην υλοποίηση της πάγιας και πολύχρονης επιδίωξής του για τη δημιουργία μια ζώνης ασφάλειας με τη θηριώδη εδαφική του επέκταση πολύ πέρα από τα σημερινά του σύνορα, αφού εξολοθρεύσει παράλληλα και τους Παλαιστινίους εντός (βλέπετε και τις εικόνες που παρουσιάζουν την επιδιωκόμενη επέκταση), η δε Τουρκία, προσπαθεί, αφενός, να εξαλείψει οριστικά τον Κουρδικό κίνδυνο αλλά και τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Συρίας, αφετέρου να παραστήσει την υπερδύναμη της περιοχής και την προστάτιδα των μουσουλμάνων, ανασύροντας τους μεγαλοϊδεατισμούς του οθωμανικού παρελθόντος (Γαλάζια Πατρίδα και λοιπές κορώνες)…
Και από την άλλη, έχουμε την ελληνική δεξιά και τα ανδρείκελα της κυβέρνησης Μητσοτάκη να επιχαίρουν για την “απελευθέρωση” της Συρίας! Ξεχνούν όμως, ότι (όπως γράφει και η εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς”) ο ενδοτισμός, ο ραγιαδισμός, η υποτέλεια, τα παρακάλια και η εθελοδουλία ποτέ δεν υπολογίστηκαν σοβαρά από τους κάθε φορά επικυρίαρχους, τις μεγάλες δυνάμεις, τους κατακτητές.
Ολοένα και περισσότερο η «γεωπολιτική μοίρα» της χώρας μας προμηνύει καταστάσεις που θα μοιάζουν με το πώς παίζονται οι συσχετισμοί και οι τύχες χωρών της ευρύτερης περιοχής.
Η Ελλάδα δεν είναι προχωρημένο φυλάκιο του δυτικού κόσμου, χώρα πρώτης γραμμής που στηρίζεται από τη Δύση, ούτε σύνορο της Ευρώπης (ποιας αλήθεια Ευρώπης;). Έπρεπε να είναι κυρίαρχη χώρα, όμως μοιάζει με χώρο, οικόπεδο, ορμητήριο, με τόπο που μπορεί να χάσει κυριαρχία σε Αιγαίο, νησιά και Κύπρο. Μοιάζει χώρα εξασθενημένη και περικυκλωμένη, με «άρχοντες» που δεν κάνουν τίποτα για να προετοιμαστεί ώστε να αποτρέψει εθνικούς και κοινωνικούς ακρωτηριασμούς…
