Είναι πάγια πρακτική τις μέρες των Χριστουγέννων, αθλητές ομάδων να επισκέπτονται ιδρύματα ή νοσοκομεία, να προσφέρουν δώρα και να επικοινωνούν το κοινωνικό τους πρόσωπο.
Αντίστοιχα, πολιτικοί αρχηγοί, με τις κάμερες να τους ακολουθούν, προσπαθούν να προβάλλουν τη φιλανθρωπική τους ευαισθησία και να αναδείξουν την υποτιθέμενη ενσυναίσθησή τους για τα κοινωνικά προβλήματα…
Όμως, η κοινωνική προστασία και φροντίδα είναι (ή θα έπρεπε να είναι) δημόσιο αγαθό, υποχρέωση του κοινωνικού προνοιακού κράτους και να αφορά στην κοινωνική πλειονότητα…
Διαφορετικά, όταν το κράτος απουσιάζει, η παρουσία των κυβερνώντων και των εν δυνάμει υποψηφίων αυτές τις μέρες, σε αντίστοιχα ιδρύματα, άσυλα, κέντρα περίθαλψης, παροχής βοήθειας κοκ., κατά την εθιμική παράδοση των εορτών, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, ενταγμένο στις επικοινωνιακές πρακτικές των πολιτικών, επιχειρηματιών για την άγρα δημοσιότητας.
Δεν προέρχεται δηλαδή η πράξη τους από διάθεση φιλανθρωπίας και προσφοράς, με την αρχική έννοια της φιλανθρωπίας, που είναι η συμπόνοια και συνδρομή στους πάσχοντες, αλλά είναι κυνικά για τα δημόσια πρόσωπα, η έγνοια τους για την απορρόφηση κοινωνικών κραδασμών και αντιδράσεων, αλλά και η προβολή ενός ανύπαρκτου ή ψευδεπίγραφου κοινωνικού προφίλ…
