Η απάντηση του Ολύμπιου Δαφέρμου, στελέχους του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, στην πρόσκληση που έλαβε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (λέμε τώρα) για τη συμμετοχή του στις εορταστικές εκδηλώσεις, επ’ αφορμή της σημερινής επετείου της αποκατάστασης της Δημοκρατίας το 1974, αξίζει να διαβαστεί και να αφυπνίσει συνειδήσεις!
Όλα εκείνα τα στοιχεία του, έστω και λειψού, δημοκρατικού πολιτεύματος που είχαν χαθεί στη χούντα, αναζητούνται και σήμερα και πρέπει να αποκατασταθούν!
Το καθεστώς Μητσοτάκη, η κυβέρνηση αυτή της ρεμούλας και της απάτης, των εξαγορασμένων ψήφων (μαϊμού επιδοτήσεις ΟΠΕΚΕΠΕ κοκ), της αισχροκέρδειας και της διαφθοράς, της φτωχοποίησης της πλειοψηφίας των κατοίκων της χώρας, των παρακολουθήσεων και των υποκλοπών, των καρτέλ και του εργασιακού μεσαίωνα, της χατζηαβατικής εθνικής υποτέλειας και εθελοδουλίας, διαστρέφει, παραβιάζει και δηλητηριάζει το περιεχόμενο και το νόημα των θεσμών και των αρχών της δημοκρατίας, όπως είναι η πολυφωνία και η ελευθερία της έκφρασης (προπαγάνδα, “ομάδες αλητείας”, εξαγορασμένα ΜΜΕ), η διάκριση των εξουσιών, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, οι αδιάβλητες εκλογές, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η δημόσια εκπαίδευση και υγεία κοκ.
Και αν κάποτε, το μέσο για την έκφραση της λαϊκής βούλησης ήταν η καθολική ψηφοφορία, έμενε να προσδιοριστεί ποια ήταν αυτή η βούληση, πώς σχηματοποιούνταν σε προγραμματικό λόγο και πώς μετατρεπόταν σε πολιτική έκφραση εξουσίας (κόμματα), ώστε να εκφραστεί τελικά και να υπηρετηθεί από το πολιτικό σύστημα η ευημερία του συνόλου ή, στην χειρότερη περίπτωση, της πλειοψηφίας!
Σήμερα η ελληνική δημοκρατία έχει απομείνει μια καρικατούρα της αυθεντικής αρχαιοελληνικής έννοιας της Δημοκρατίας, δηλαδή του κράτους του λαού (Δήμος), που ενώ ξεκινούσε, κατά βάση, ως ποσοτική έννοια (όλοι οι πολίτες), έπαιρνε με τους μηχανισμούς υλοποίησής της (υποχρεωτική συμμετοχή στα κοινά, ανάληψη δράσης και ευθυνών και λογοδοσία) ποιοτικά χαρακτηριστικά που παρήγαγαν πολιτισμό, στοιχεία που σήμερα απουσιάζουν.
Η αποχή, ως η νικήτρια των προηγούμενων εκλογών, η αδιαφορία (έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι…), η παροιμιώδης αδράνεια του λαού, με εξαίρεση την παλλαϊκή κινητοποίηση στις 28-2-2025 για το έγκλημα των Τεμπών, η επικράτηση της λογικής της ανάθεσης στους επιτήδειους, δείχνουν ότι η χώρα και οι άνθρωποί της βρίσκονται σε ένα πρωτοφανές τέλμα!
