Στην Ελλάδα ο εργαζόμενος είναι αναλώσιμος, η ευθύνη εξαφανισμένη και η υποκρισία θεσμοθετημένη. Όλα στραβά, όλα σάπια!
Με αφορμή τον θάνατο των 5 εργατριών της “Βιολάντα”, αναδημοσιεύουμε από τον Jodigraphics “Το μαύρο ημερολόγιο του θανάτου”, με την καταγραφή των εργατικών δυστυχημάτων από το 2010.
1.500 άνθρωποι έφυγαν από το σπίτι τους για να πάνε στη δουλειά τους και… δεν επέστρεψαν ποτέ!
Η ανεξάρτητη καταγραφή για την τελευταία 15ετία αποκαλύπτει μια εφιαλτική κλιμάκωση:
2025: Η χειρότερη χρονιά. Με 201 νεκρούς, ο ρυθμός θανάτων έφτασε τον έναν εργαζόμενο κάθε 43 ώρες!
Το 2010 καταγράφηκε ένας νεκρός ανά 38.491 εργαζόμενους. Το 2025 η αναλογία εκτινάχθηκε στο 1 προς 21.641 – που σημαίνει πως δεν ευθύνεται η αύξηση της εργασίας αλλά η υποτίμηση και απαξίωση της ζωής από την πλευρά των εργοδοτών και της απουσίας των ελεγκτικών μηχανισμών από την πλευρά της κυβέρνησης.
Η τριετία του τρόμου: Μόνο την τελευταία 3ετία (2023-2025) χάθηκαν 529 ζωές!
Οι κλάδοι με το υψηλότερο τίμημα (2025):
Κατασκευές: 50 νεκροί
Αγροτικός Τομέας: 48 νεκροί
Delivery / Μεταφορές: 35+ νεκροί
Η ασφάλεια στην εργασία ΔΕΝ είναι κόστος, ΔΕΝ ειναι στατιστικό, είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Η απαξίωση της ζωής μπροστά στο κέρδος και την ταχύτητα πρέπει να σταματήσει.
