Η αποκάλυψη των ιστορικών φωτογραφιών των 200 αυτών αντρειωμένων, λίγο προτού εκτελεστούν από τους Ναζί Γερμανούς το ’44, ανέδειξε, εκτός από το μεγαλείο τους, και την ακρίβεια της κινηματογραφικής μεταφοράς του γεγονότος από τον σπουδαίο Παντελή Βούλγαρη στην ταινία του “Το τελευταίο σημείωμα” που αξίζει να δείτε και παραθέτουμε το χαρακτηριστικό απόσπασμα.
Η ταινία έχει ως κύριο πρόσωπο τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Πρόσφυγας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εργάτης, συνδικαλιστής, διανοούμενος και πολύγλωσσος, ο Σουκατζίδης είχε γίνει στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου κάτι πολύ περισσότερο από διερμηνέας. Ήταν στήριγμα, σύνδεσμος, άνθρωπος εμπιστοσύνης.
Όταν διαβάστηκε η λίστα των 200 που θα εκτελούνταν ως αντίποινα για την ενέδρα του ΕΛΑΣ στους Μολάους που οδήγησε στο θάνατο στρατηγό των κατακτητών, το όνομά του ακούστηκε καθαρά. Ο SS διοικητής του στρατοπέδου τού έδωσε μια επιλογή που δεν δόθηκε στους άλλους: μπορούσε να εξαιρεθεί. Να ζήσει. Αρνήθηκε.
Δεν δέχτηκε να σωθεί αν αυτό σήμαινε ότι κάποιος άλλος θα πήγαινε στη θέση του στον τοίχο της Καισαριανής. Παρέδωσε τη σφυρίχτρα και τα χαρτιά του στον δεύτερο διερμηνέα και ετοιμάστηκε όπως όλοι. Χωρίς προνόμιο. Χωρίς εξαίρεση. Μαζί με τους συντρόφους του.
Στο τελευταίο γράμμα προς τον πατέρα του έγραψε:
«Πατερούλη, πάω για εκτέλεση. Να ’σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου».
Πηγές:
e-tetradio.gr,
pontosnews.gr/833125/politika-mikrasiatika/apo-tin-proysa-ston-toicho-tis-kaisarianis-ntokoymenta-soykatzidis/
