Η είδηση της ημέρας, που πέρασε απαρατήρητη από τα συστημικά ΜΜΕ, είναι ότι η Ιαπωνία συμφώνησε να πληρώνει σε κινέζικο νόμισμα το πετρέλαιο που αγοράζει από το Ιράν.
Η στρατηγικής σημασίας κίνηση αυτή του Ιράν, να δώσει δηλαδή την δυνατότητα ασφαλούς διέλευσης πετρελαιοφόρων με την προϋπόθεση ότι το πετρέλαιο θα πωλείται σε γιουάν και όχι σε αμερικανικό δολάριο, θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτο ρήγμα στο σύστημα κυριαρχίας του δολαρίου ως κυρίαρχου νομίσματος διεθνών συναλλαγών.
Η ιστορία της παγκόσμιας κυριαρχίας του δολαρίου ξεκινά το 1944, όπου, καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του, οι 44 συμμαχικές χώρες συναντήθηκαν στο Bretton Woods του New Hampshire για να σχεδιάσουν τη μεταπολεμική παγκόσμια οικονομία.
Η αρχιτεκτονική του συστήματος αυτού ήταν απλή: το δολάριο ήταν εξαρτημένο με τον χρυσό (1 ουγκιά χρυσού = $35), και όλα τα υπόλοιπα νομίσματα ήταν δεμένα με το δολάριο. Έτσι, ολόκληρο το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα στηριζόταν τελικά στα υπαρκτά ή ανύπαρκτα αποθέματα χρυσού της Αμερικής.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που έβαζε το δολάριο στο κέντρο του παγκόσμιου εμπορίου. Αυτό έδωσε στην Αμερική τεράστια, πρωτοφανή παγκόσμια δύναμη και ένα «εξωφρενικό προνόμιο» έναντι όλων των άλλων κρατών.
Και μπορεί ο Πρόεδρος Νίξον το 1971, λόγω των τεράστιων ελλειμμάτων που προκάλεσε ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, να τερμάτισε επίσημα τη μετατρεψιμότητα δολαρίου-χρυσού, αποκόπτοντας το νόμισμα από την υλική αξία σε χρυσό, ωστόσο η «Pax Americana» εξακολούθησε να υφίσταται καθώς είχαμε την εμφάνιση του petrodollar, μηχανισμός που λειτουργεί έως σήμερα.
Για να διατηρήσουν οι ΗΠΑ την παγκόσμια ηγεμονία του δολαρίου χωρίς χρυσό, ο Νίξον και ο Κίσινγκερ έκλεισαν μυστική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία το 1973-74: το πετρέλαιο θα πωλούνταν αποκλειστικά σε δολάρια, και οι ΗΠΑ θα εγγυώνταν στρατιωτική προστασία στις χώρες του Κόλπου. Έτσι γεννήθηκε το petrodollar. Ο νέος «χρυσός» που στηρίζει το δολάριο δεν είναι πια μέταλλο, αλλά ένα πολιτικο-στρατιωτικό σύστημα εξαναγκασμού.
Οι χώρες του Κόλπου (GCC) πωλούν πετρέλαιο αποκλειστικά σε δολάρια και στη συνέχεια, οι ίδιες, ως αντάλλαγμα για την “προστασία” τους από τις ΗΠΑ, ανακυκλώνουν αυτά τα petrodollars, επενδύοντάς τα πίσω στην αμερικανική οικονομία-στην αγορά ομολόγων, μετοχών και, εσχάτως, στα πανάκριβα κέντρα δεδομένων (Big Data Centers) και τεχνητής νοημοσύνης (A.I.).
Αυτό ακριβώς είναι το σύστημα που ο πόλεμος με το Ιράν απειλεί σήμερα να ανατρέψει.
Και αυτό γιατί το Ιράν, ως αντίποινα στην απρόκλητη επίθεση που δέχτηκε από τους αμερικανοϊσραηλινούς νταβατζήδες της υφηλίου, δεν επιτίθεται μόνο σε αμερικανικές βάσεις, αλλά στοχεύει την κρίσιμη ενεργειακή υποδομή των χωρών του GCC και έχει επί της ουσίας κλείσει το Στενό του Ορμούζ στραγγαλίζοντας την παγκόσμια οικονομία. Αν οι χώρες του Κόλπου δεν μπορούν πλέον να πωλούν πετρέλαιο, η φούσκα της ΤΝ στις ΗΠΑ θα σκάσει, παρασύροντας μαζί της την αμερικανική οικονομία ως σύνολο.
Το αδιέξοδο, στο οποίο έχει οδηγήσει ο Τραμπ τις ΗΠΑ, είναι προφανές:
Αν οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από τη Μέση Ανατολή, οι χώρες του GCC θα γίνουν de facto δορυφόροι του Ιράν και μαζί τους θα καταρρεύσει το petrodollar και η αμερικάνικη οικονομία.
Αν παραμείνουν, βρίσκονται εγκλωβισμένες σε έναν πόλεμο φθοράς, τον οποίο δεν μπορούν να κερδίσουν!
