Εάν υπήρχε μάθημα πολιτικής αγυρτείας ο Κυρανάκης ασφαλώς θα αρίστευε! Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του

Μια αθώα γυναίκα, η Βάγια Νέστορα, μητέρα πολιτευτού της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, έχασε τη ζωή της, γιατί …κάποιοι πέταξαν γκαζάκια στο αυτοκίνητό της κι αυτό, προφανώς, είναι απαράδεκτο και καταδικαστέο, όπως η δολοφονία οποιουδήποτε ανθρώπου!

Δείτε πρώτα το βίντεο με τις δηλώσεις του τιτάνα της διανόησης:

Το να προσπαθεί η ΝΔ, διά στόματος του Γραμματέα της, Κυρανάκη, να εκμεταλλευτεί μια άνανδρη εγκληματική πράξη, είναι ένα έργο χιλιοπαιγμένο ιστορικά για την παράταξή του!

Συνιστά πράξη τυμβωρυχίας και επένδυση στον πολιτικό διχασμό, κάτι απολύτως αναγκαίο, τώρα που η κυβέρνηση καταρρέει και έχει ανάγκη να κινητοποιήσει τα ανακλαστικά των κυρπαντελήδων…

Και όπως γράφει ο Άγγελος Τσέκερης σε ανάρτησή του:

Εδώ δεν χωράει ιδεολογική συζήτηση για τα σωστά και τα λανθασμένα μέσα πάλης και ανοησίες. Να συλληφθούν και να δικαστούν. Με τις εγγυήσεις που παρέχει ο νόμος. Μήπως μάθουμε και τίποτα περισσότερο για το πραγματικό τους κίνητρο, γιατί μέχρι στιγμής μόνο η ΝΔ φαίνεται να το ξέρει.

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ικανοποιημένη με το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν απερίφραστα την εγκληματική ενέργεια. Θέλει συντριπτική αυτοκριτική και δήλωση μετανοίας. Με αναδρομική ισχύ.

Η γραμμή είναι η εξής: η Αριστερά καλύπτει την τρομοκρατία και δημιουργεί έδαφος για τρομοκρατικές επιθέσεις με την τοξικότητα της.

Επομένως μην γίνεστε τοξικοί, μην μας λέτε για τα Τέμπη, για τις υποκλοπές, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τον Αβραμόπουλο, για την Ασημακοπούλου, για τις πολεοδομίες, για τα χρέη μας, για τα κόκκινα δάνεια, για την ακρίβεια, για την κερδοσκοπία κλπ γιατί ορίστε, κάποιοι που δεν ξέρουμε καν ποιοι είναι και στους οποίους η κοινοβουλευτική Αριστερά δεν έχει την παραμικρή επιρροή, πάνε και βάζουν βόμβες και έχουμε νεκρούς.

Εν τω μεταξύ δεν υπάρχει κάτι πιο τοξικό από το να κατηγορείς τις πολιτικές θέσεις των αντιπάλων σου ως τοξικότητα.

Υπάρχει ένα βιβλιαράκι των Steven Levitski και Daniel Ziblatt που λέγεται «Πώς πεθαίνουν οι Δημοκρατίες». Εκεί περιγράφεται το πόσο διαλυτική είναι για την Δημοκρατία η στρατηγική της «Απονομιμοποίησης του αντιπάλου».

Που σημαίνει να μην αποδέχεσαι ότι ο αντίπαλός σου είναι αυτό που λέει ότι είναι, και να ισχυρίζεσαι ότι είναι κάτι άλλο, πιο επικίνδυνο και ύπουλο και γελοίο. Και υπό το πρόσχημα αυτό, να αποφεύγεις να μπεις σε αντιπαράθεση θέσεων, προγραμμάτων και πολιτικής και να «πλημμυρίζεις τη ζώνη με σκατά».

Αλλά Δημοκρατία χωρίς διάλογο και αντιπαράθεση δεν υπάρχει. Ο Τραμπ διαπρέπει σε αυτή την τακτική. Όταν κατηγορεί τον Μπάιντεν ως κομμουνιστή, τι διάλογος να γίνει;

Η Νέα Δημοκρατία ακολουθεί αυτή την τακτική από τότε που βγήκε ο Μητσοτάκης. Κλείνει 10 χρόνια πια. Στην διάρκεια των οποίων διατυπώθηκε ένα βουνό από ηλιθιότητες, τις οποίες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επαναλαμβάνει κάθε μέρα.

Αλλά η αντιπολίτευση είναι τοξική. Σωστά.

Τώρα λοιπόν έχουμε εκλογές και πρέπει η ατζέντα να είναι η αντιπολίτευση που χαϊδεύει την τρομοκρατία. Και τους Ρουβίκωνες που φόρεσαν μπλούζες με παλαιστινιακές σημαίες και παραλίγο να έχουμε πογκρόμ. Και τα προσφυγικά που απειλούν το κρατούν κοινωνικό καθεστώς και το πολίτευμα της χώρας. Στις προηγούμενες είχαμε τον Γεωργούλη.

ΥΓ. Για τους λάτρεις της στατιστικής. Η Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν καταδίκασε επιθέσεις βάρος της Αριστεράς. Τις μολότοφ σε σπίτια και γραφεία βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, τότε με τις μακονίες. Ή τις επιθέσεις ακροδεξιών σε πολίτες και σε γραφεία συλλογικοτήτων. Και είναι τόσο ξεφτίλες που δεν καταδίκασαν ούτε καν την επίθεση ακροδεξιών στον Κουμουτσάκο, σε ένα συλλαλητήριο Ποντίων. Γιατί στρατηγικός τους στόχος ήταν να γλείψουν το ακροδεξιό κοινό..

ΥΓ2. Να πει κάποιος στους αγράμματους ότι ο ΕΛΑΣ ήταν πριν τον Εμφύλιο και πολεμούσε σε συνεργασία με το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής εναντίον των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας. Εκατοντάδες Έλληνες αξιωματικοί είχαν πολεμήσει στις γραμμές του ΕΛΑΣ, ανάμεσά τους ακόμα και μετέπειτα υπουργοί του Παπάγου και στρατηγοί του Γενικού Επιτελείου.

Άρα ο Κυρανάκης να διαβάσει καλύτερα Εμφύλιο. Ή, τουλάχιστον, να ρωτήσει τον Μαρινάκη που έχει πιο ολοκληρωμένη άποψη και έχει δηλώσει δημόσια ότι θα ήθελε να ζούσε στον Εμφύλιο, για να σκοτώσει τον Τσίπρα. Διότι ήρωές του είναι οι Χίτες. Αλλά αυτό δεν είναι τοξικότητα.

Και σε κάθε περίπτωση, να βγαίνει ο γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος και να λέει σοβαρά ότι κάποιοι προκάλεσαν τον θάνατο μιας γυναίκας επειδή ο Τσίπρας έβγαλε το κόμμα του ΕΛΑΣ, είναι απύθμενη ηλιθιότητα. Και φυσικά τοξικότητα.

Γιατί αυτό είναι το καταπληκτικό με την τοξικότητα: δεν έχει περιορισμό στο πόση ηλιθιότητα μπορεί να εμπεριέχει. Όσο περισσότερο τόσο καλύτερα. Εξ ου και διαπρέπει ο Τραμπ.