«Το επόμενο τραγούδι το αφιερώνουμε σε όσους ανεβαίνουνε ψηλά για να κρύβονται καλύτερα πίσω από τις βουλευτικές ασυλίες,πίσω από το νόμο περί μη ευθύνης υπουργών. Δεν έχουν όνομα ποτέ, μα ξέρουμε όλοι το όνομά τους, στους εθνικούς μας ανευθυνο-υπεύθυνους λοιπόν…»
«Καλή δύναμη στον αγώνα σας, όλο το κουράγιο μας μαζί σας, το τραγούδι αυτό είναι δικό σας» είπε ο Δεληβοριάς στους γονείς των δολοφονημένων παιδιών των Τεμπών.
Ακούστε το, δείτε το:
…και διαβάστε τους στίχους:
Πού είσαι τώρα φως μου
Ήτανε γραμμένο να ‘μαι εδώ για πάντα να σε περιμένω
Όσο και αν κρατήσει, να μην το ξεχάσεις
Όταν φτάσεις πάρε, πάρε όταν φτάσεις
Θα το γράψει ο τοίχος, θα το γράψει ο βράχος
Πως δεν ήταν μόνο ενός ανθρώπου λάθος
Θα το πει η σημύδα, θα το πει και ο κέδρος
Πώς εδώ σκοτώνει όπου βρει το κέρδος
Θα το πει η λεβάντα, θα το πει η μυρσίνη
Πως κυλά στα μάτια η δικαιοσύνη
Μάτια του παιδιού μου, που δεν θα φιλήσω
Δεν υπάρχει τρόπος πια να σταματήσω
Μέχρι να έρθει ο πήχης και το χαλινάρι
Μέχρι να ρθει η νέμεσις και να τους πάρει
Αν δεν βρω το τέρμα, δεν θα ησυχάσω, δεν θα σταματήσω, δεν θα ξαποστάσω
Δεν θα κάνω πίσω και δεν θα ξεχάσω
Θα σε πάρω εγώ παιδάκι μου όταν φτάσω
